Land vol schatten

Cartago 2017, mozaïkvloeren tegen een muur volledig overwoekerd.© Willemijn Bos

Byzantijns doopvont in het mueseum in Sousse.© Willemijn Bos

Het blauw-witte stadje Sidi Bou Said.© Willemijn Bos

Cartago 2006, muur met mozaïkvloeren in 2006.© Willemijn Bos

1 / 4
Willemijn Bos

Hoewel de overheid waarschuwt dat een vakantietrip in Tunesië niet zonder gevaren is, besloot touroperator Corendon onlangs die waarschuwing te negeren en weer toeristen naar het Noord-Afrikaanse land te gaan brengen. Goede reden om er weer eens een kijkje te nemen.

De kruidenverkoper, visboer, bakker, de slager: alleen de verkopers van etenswaar doen nog goeie zaken. In 2015 kwamen bij twee aanslagen tientallen toeristen om het leven. Het toerisme, een van de belangrijkste inkomstenbronnen van het land, is daardoor ernstig teruggelopen. Gedemoraliseerde mannen staan de hele dag te wachten voor hun afgeladen souvenirwinkeltjes, kaartjesverkopers zitten troosteloos in hun tochtige hokjes.

Het oude, opgegraven Carthago, tien kilometer ten oosten van de huidige hoofdstad Tunis, raakt weer overwoekerd. Deze voormalige haven- en handelsstad aan de Golf van Tunis werd in 146 voor Christus door de Romeinen verwoest. In 1979 werd de opgegraven ruïnestad uitgeroepen tot Werelderfgoed.

Verbleken

Toen ik in 2006 voor het eerst het oude Carthago bezocht was ik onthutst te zien dat een aantal opgegraven Romeinse mozaïekvloeren rechtop tegen een muur waren gezet en zo de hele dag in de brandende zon stonden te verbleken. Maar nu er nog maar weinig toeristen meer komen, is dat probleem ’opgelost’: tegen de muur en de mozaïekvloeren groeien inmiddels hangplanten, klimplanten en struiken. De vloeren zijn al grotendeels aan het oog en dus aan de invloed van de zon onttrokken.

De muur met vloeren is nu overigens vrijwel onvindbaar geworden, want je mag niet meer door de opgegraven stad lopen, je mag er alleen nog vanaf een verhoging op neer kijken. En dan zie je de muur niet. Wat je wel ziet is dat er geen tijd en geld meer wordt besteed aan het onderhoud en onkruidvrij houden van de ruïnestad. Was die ooit steenkleurig, nu is hij grotendeels groen. In het aangrenzende museum zitten vijf personeelsleden bij elkaar te niksen. Voor wieden zijn ze niet aangenomen.

Hoewel het Ministerie van Buitenlandse Zaken het afraadt, gingen wij toch naar Tunesië. Juist omdat het er nu zo rustig is, de prijzen gehalveerd zijn en het nog altijd een prachtig en boeiend land is. Alleen al een citytrip naar de hoofdstad Tunis, op maar 2,5 uur vliegen vanaf Schiphol, is de moeite waard. Al was het maar om door de medina te dwalen en dan bij Dar El Jeld couscous te eten. Of om door het blauw-witte stadje Sidi Bou Said te wandelen, thee met zonnepitten te drinken bij Café Nattes en omhoog te klimmen naar de vuurtoren, vanwaar je over Carthago heen Tunis ziet liggen.

Met een kustlijn van 1200 kilometer zijn er overal heerlijke stranden, zoals die van Hammamet, Monastir, Sfax, Sousse en Djerba. Maar voor het strand is het nu te koud. Wij gaan naar het archeologisch museum van Sousse. Wat een aanrader!

Beeldroman

Hier kun je met je neus er bovenop de prachtigste mozaïeken bekijken. Als een beeldroman van het dagelijks leven van de Romeinen. Er ligt ook een schitterend Byzantijns doopvont, dat toevallig door de bestuurder van een graafmachine werd opgemerkt bij zijn werkzaamheden in een steengroeve. We blijven er twee uur en zijn al die tijd de enige bezoekers.

Vanaf de vakantiecentra aan de kust zit je binnen een dag op de westelijke steppe of in de zuidelijke steen- en zandwoestijn, waar duizenden dadelpalmen groeien. Hier wonen vijf mensen per vierkante kilometer, vooral vroegere bedoeïenen, die met hun kudden schapen, geiten en kamelen rondtrokken. Tegenwoordig hebben de meesten een vaste woonplaats. Toch worden de tradities van de bedoeïenen nog steeds in ere gehouden, zoals op het Sahara-festival van Douz, de Poort naar de Sahara. Hier komen de bedoeïenen ieder jaar samen om hun cultuur te vieren met paarden- en kamelenraces, poëzie en dans.

Na een schitterende tocht langs en over het grotendeels drooggevallen zoutmeer Chott El Djerid komen we ’s avonds aan in Douz. Daar zijn we nog net op tijd voor een spectaculair optreden van buikdanseressen. De dames zijn niet alleen lenig als slangen, maar weten ook hun buikspieren zowel horizontaal als verticaal heen en weer te rollen, op muziek die iedereen in vervoering lijkt te brengen. Na hun optreden mengen de danseressen zich onder de dansende bezoekers, die het nu zelf mogen proberen. Met veel tromgeroffel wordt het een woeste boel. Tot de muziek stopt en de bezoekers lachend en zingend vertrekken. De meesten op de brommer, een enkeling gaat de donkere woestijn in op z’n kameel.

Wat & Waar

Tunis ligt op 2,5 uur vliegen van Amsterdam. Na twee aanslagen op toeristen geldt voor Tunesië een negatief reisadvies. Reizen naar dat land doe je dus op eigen risico.

Het land laat zich goed verkennen per huurauto. Taxi's (geel) zijn goedkoop. In tegenstelling tot veel andere Islamitische landen is het drinken van alcohol toegestaan. Als toerist kun je je buiten de toeristische gebieden beter niet vertonen in een korte broek of korte rok. Ook is het verstandig om kleren te dragen die de schouders en de borst bedekken.

Meer info: www.tourismtunesia.com en www.ontdektunesie.nl

Meer nieuws uit HD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.