Met je publiek door het leven stappen

Jan Vriend

Zoek het niet te ver, vindt Karin Bloemen. Haar eigen leven biedt inspiratie genoeg. Daarom zijn haar ambities en keuzes de leidraad van haar nieuwe theatershow ’Volle Bloei’. „Mijn publiek maakt dezelfde fases door. De herkenning verbindt ons.”

Zit ze al 35 jaar in het vak, maar beseft ze nu pas waarom ze als tiener voor de kleinkunst heeft gekozen. Het lichte genre, zoals dat heet. Terwijl ze als scholier in Schagen ook zangles kreeg in het klassieke repertoire. „Na het VWO had ik ook naar het conservatorium kunnen gaan. Toen ik voor het tv-programma ’Maestro’ stond te dirigeren, merkte ik weer hoe sterk ik werd geraakt door de klassieke componisten. Dat ik als tiener tóch voor de lichte muziek koos, was een vlucht, weet ik nu. Door alle toestanden bij ons thuis was het al donker genoeg om me heen.” Ze verwijst naar de jaren waarin ze door haar stiefvader werd misbruikt. „Als het leven je zó naar de keel grijpt, is het lichte repertoire een welkome uitweg.”

In haar nieuwe voorstelling is Karin Bloemen persoonlijker dan ooit. In die lijn neemt ze haar publiek mee langs de scharnierpunten van haar leven. „Als je terugkijkt, zie je dat ik dezelfde stappen heb gezet die veel generatiegenoten óók achter de rug hebben: je opleiding afmaken, je carrière opbouwen, betrekkelijk laat kinderen krijgen en halverwege de vijftig verbaasd terugkijken naar wat er allemaal is gebeurd.”

Moeder

Bij die blik op haar leven vertelt ze ook over haar moeder, die vorig jaar overleed. Waarna ze - na lang wikken en wegen - tóch haar klassieker ’Geen kind meer’ zingt: een parel waarin ze de gevoelens bespiegelt op ’de dag waarop je moeder sterft’. „Het liedje is twintig jaar oud. Ik hoefde de emotie erachter nooit zelf te voelen, zolang het publiek er maar kracht uit putte. Maar na het overlijden van mijn eigen moeder kwam het allemaal toch een stuk dichterbij. Daarom viel het liedje hier helemaal op zijn plek.”

De tekst van ’Geen kind meer’ vloeide uit de beproefde pen van Jan Boerstoel, die voor haar nieuwe voorstelling ook weer ’vers’ repertoire maakte. Andere nummers zijn geschreven door Jan Beuving en Koen van Dijk, die een oude hit van Joni Mitchell nieuwe woorden gaf. Als vanouds doet haar man Marnix Busstra de regie en wordt ze begeleid door haar vaste band. Logisch, vindt ze. „Als je een persoonlijk getinte voorstelling maakt, vraag je mensen die je het beste aanvoelen.”

Natuurlijk kan haar publiek rekenen op typetjes uit de Bloemenstal, zoals een uitgeweken Russische comediènne, een hysterische Engelse en een Amsterdamse betweter. Bij iedere voorstelling geeft ze ook jong talent uit de omgeving van het theater een kans.

Trots laat ze bij de repetities zien hoe haar technici toveren met licht en doeken. De vondsten komen uit de koker van ontwerper Jan Aarntsen en lichtman Daan Oomen, die normaal achter de knoppen zit bij mega-concerten in Las Vegas en China. „Door hun ideeën haal ik in deze show het Noorderlicht dichtbij en vliegt er à la Hans Klok een kleed over het toneel.’’ Zingend maakt ze dan de balans op: ,,Ik vind het een rijkdom dat ik nog altijd de energie heb om te doen wat ik doe. En dat ik daar nog steeds lol in heb.’’

Meer nieuws uit HD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.