Hans Bos, de laatste redacteur met een schrijfmachine

Haarlems Dagblad-redacteur Hans Bos

John Oomkes
Heemstede

Bij een ongelukkige val in zijn huis is de Heemsteedse journalist Hans Bos dinsdag 3 januari gewond geraakt. Als gevolg daarvan is de oud-redacteur van Haarlems Dagblad woensdagmorgen vroeg, op 11 januari in het ziekenhuis overleden op 88-jarige leeftijd. Hans wordt maandag 16 januari (10.30 uur) begraven op de begraafplaats aan de Herfstlaan in zijn woonplaats.

De uit Rotterdam afkomstige Bos was tussen juli 1958 en april 1989 een stille en onmisbare kracht op de redactie van Haarlems Dagblad. Vanaf 1962 fungeerde hij als chef stadsredactie en later als chef van een door hem gevormde coördinatieredactie. De laatste tien jaar van zijn loopbaan begeleidde Bos, in de functie van secretaris hoofdredactie, de productie van de krant vanaf de redactie tot aan de pers.

Hans Bos stelde een aantal jaren het dagelijkse citatenrubriekje Het Woord is Aan... samen, dat lang wist stand te houden als ’oor’ naast de kop van de krant en dat vooral in Bos' laatste jaren soms een opmerkelijk extra commentaar bevatte op het wereldnieuws. Daarnaast vervaardigde Hans de wekelijkse pagina’s Schrijvende Lezers, Foto en Film, en Geestelijk leven.

In de ogen van veel redactieleden gedurende de woelige jaren zestig en zeventig gold Hans Bos als een rechtlijnige denker en een steile gelovige - Hans ws actief als lekenvoorganger bij het Kerkgenootschap der Zevende-dags Adventisten. Hoewel hij zijn persoonlijke overtuigingen niet zijn dagelijkse werk als journalist liet domineren, hadden veel journalisten in de jaren zestig en zeventig moeite met een collega die zich in die dagen niet met alle geweld wilde vrijvechten van de als burgerlijk geldende normen en tradities.

Gek genoeg was het juist de samenwerking die Bos wist op te bouwen met de sociaal-democratisch gezinde hoofdredacteur Frans Nypels die menig journalist vanaf 1977 deed inzien dat de beeldvorming op Hans Bos diende te worden bijgesteld. Bos was niet enkel de Prinzipienreiter waarvoor menigeen hem hield. Dat bleek ook nog eens tijdens een warme receptie waarmee Bos op 1 april 1989 afscheid nam van het vak.

Bos was wel zo ongeveer de laatste redacteur die op de burelen gekleed ging in jasje-broekje-dasje en die we pas na zijn pensionering ooit zagen rondlopen in iets dat voor een coltrui kon doorgaan. In zijn dagelijkse omgang met jongere collega's probeerde hij de brug te slaan met jongere generaties journalisten, hoewel die veel informeler met de gevestigde machten, taalgebruik en omgangsvormen omsprongen dan hem zelf eigen was. En af en toe bleven het twee werelden. Hans was ook niet voor niets de laatste journalist op de redactie met een schrijfmachine op het bureau.

Pas later hoorden we dat Bos het dagelijks leven op de redactie had ervaren als een voortdurend leerproces en stuitten we op adventisten die vertelden dat hij als lekenpastor (met voltooide opleiding in de godgeleerdheid) geen fijnslijper was en probeerde mensen in zijn omgeving te steunen waar hij maar kon.

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.