Ook

Leontien van Engelen

Mijn zoon heet Luuk. Dat is bij veel mensen bekend, maar uitgerekend niet bij Luuk zelf. Hij schudt hartstochtelijk zijn hoofd als iemand beweert dat dat zijn naam is.

Hij heeft namelijk ooit in zinnen als ’wil jij ook?’ verstaan ’wil jij, Ook?’ en daarmee geconcludeerd dat zijn naam ’Ook’ moet zijn. Sindsdien ontkent Ook met overtuiging ’Luuk’ te heten en verslijt zijn ouders dan ook voor krankzinnig, grappenmakers of een combinatie van het voorgaande als wij hem dat toch aan zijn peuterverstand trachten te peuteren.

Toen we onlangs - en daar komt het grote nieuws - bij een echobureau op bezoek waren geweest wegens een op handen zijnde gezinsuitbreiding, zat meneer glunderend in zijn zitje op de achterbank.

Alles wat hij die middag zag en hoorde zoog hij op als een spons. Want hij weet drommels goed dat er een ’beeeebie’ in mama’s buik zit en had ditmaal begrepen dat die baby best eens een meisje kon worden.

En al was de echoscopiste nog helemaal zo zeker niet van het geslacht van nummer twee, Luuk was dat wel en had zelfs een naam paraat.

,,Meisje’’, zei hij plechtig tegen niemand in het bijzonder, en zuchtte kort. ,,Zusje Ook.’’

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.