’Armide’, een snoepje

’Armide’, een snoepje

Hanneke van den Berg

Het publiek mag na afloop van de opera ’Armide’ beslist respect hebben voor de mensen die het podium moeten opruimen. Want er komt tijdens de voorstelling in het Amsterdamse Muziektheater nogal wat naar beneden.

De ene keer regen, dan weer wolken confetti. Het mooie van dat alles is: het heeft een functie. Toen na de pauze in deze opera van Gluck het doek weer opging, klonk zelfs een open doekje. Ook Leon Berendse kreeg zo’n spontaan applausje nadat hij vanuit het orkest een verrukkelijke fluitsolo deed opklinken.

Pareltje

Hoe vaak reageert het operapubliek op zo’n instrumentaal pareltje? Open doekjes zijn er meestal voor de zangers. Die gulheid met applaus tekent de sfeer waarin deze nieuwe productie van De Nederlandse Opera zondag zijn première beleefde.

Voor een hedendaags publiek biedt de vrijwel vergeten opera ’Armide’ uit 1777 een onmogelijk verhaal. Toch is deze voorstelling een snoepje. De basis daarvoor leggen dirigent Ivor Bolton en het Nederlands Kamerorkest die zich in deze vroeg klassieke muziek duidelijk als een vis in het water voelen.

Regisseur Barrie Kosky zorgt dat er van dit verhaal, waarin veel emotioneel wordt gesproken, ook visueel valt te genieten. De Syrische prinses Armide wil de vijandelijke kruisridder Renaud doden, maar valt voor hem. Intussen is Renaud verliefd op Armide. Hij is als ’betoverd’. Tot de andere ridders die ’betovering’ doorbreken.

Gluck maakt al die heftige emoties muzikaal ’betoverend’ hoorbaar, in vaak toch lichte tinten. Ook regisseur Kosky tovert in zijn toneelbeeld met een wat milde glimlach. Bloeit bij Armide de liefde op? Dan valt gestaag de regen, waarna haar vertrouwelingen vrolijk door het water spetteren. Prachtig ’plaatje’, maar de boodschap is voelbaar: Armide gaat de fout in.

Ook het Koor van De Nederlandse Opera en de solisten gaan in die lichtvoetigheid mee, zoals de Nederlanders Karin Strobos en Henk Neven die met hun buitenlandse collega’s als Frédéric Antoun mooie speelse karakterrollen laten zien.

Gluck introduceerde met ’Armide’ het idee om een heldin op dramatische wijze een opera te laten besluiten. Berlioz en Wagner namen dat idee graag over. Afgaande op de memorabele wijze waarop Karina Gauvin de tussen twee emotionele uitersten handelende prinses Armide neerzet, is dat volkomen begrijpelijk.

Scène uit ’Armide’.Foto Monika Rittershaus

Opera

’Armide’ van V.W. Gluck. Door: De Nederlandse Opera. Bijgewoond: Amsterdam, Muziektheater, 6 oktober. Nog te zien: 8, 10, 14, 17, 20, 24, 27oktober. Info: dno.nl

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.