Gohdar Massom is weer beschikbaar

Gohdar Massom: ,,Ik geloof in een betere wereld, democratie en in vrijheid.’’ Foto United Photos/Toussaint Kluiters

Richard Walraven
Nieuw-Vennep

Gohdar Massom trakteert op koffie in De Rustende Jager. Een interview - over zijn naderend afscheid na acht jaar als Statenlid - in het hotel in Nieuw-Vennep voelt voor hem als een ’thuiswedstrijd’. ,,Ik woon 22 jaar in Nederland, waarvan meer dan de helft in Haarlemmermeer. Ik voel me hier thuis. Het is een plek waarvoor ik heb gevochten in Provinciale Staten, ook voor andere gemeenten natuurlijk, en een bijdrage heb geleverd aan de leefomgeving. Het is ook een prachtige woonomgeving. Ik voel me honderd procent Nederlander. Als ik wegga uit Nederland voor werk of vakantie, heb ik heimwee. Ik hou van dit land en de mensen. Oprecht.’’

De Venneper weet immers dat het ook anders kan. Massom is van Koerdische afkomst, zijn ouders waren mensenrechtenactivisten. Door de Irakese overheid werd het gezin bijna jaarlijks overgeplaatst. Dat maakte het de jonge scholier en student niet eenvoudig. Als hij vertelt over die tijd trillen zijn handen en knipperen zijn ogen voortdurend. De spanning heeft zijn sporen nagelaten. ,,In 1982 gaf ik medeleiding aan een studentenprotest, die leidde tot een grote staking in Noord-Irak. Collega’s zijn opgepakt en nooit meer teruggevonden, mijn beste vriend is spoorloos. Ik heb geluk dat ik nog leef.’’

Vluchten was voor de jongeling, die door alle stress aan maagbloedingen leed, geen optie. ,,Dan zouden ze mijn ouders en familie wat aandoen. Uiteindelijk ben ik overgeplaatst naar Basra in het uiterste zuiden, waar ik mijn studie civiele technieken heb afgemaakt. Daarna heb ik wegen aangelegd in Irak. En later als ongewapend ingenieur in militaire dienst vliegvelden.’’

Deserteren

In de eerste Golfoorlog, na de Irakese invasie in Koeweit, moest Massom bunkers bouwen voor het regime in bezet gebied. ,,Een heel moeilijke periode. Ik werd gedwongen en kon geen kant op. De westerse bombardementen waren heel heftig bovendien. De dokter zei op een gegeven moment dat ik vanwege de maagbloedingen moest stoppen, anders had ik nog maar een paar dagen te leven. Maar mijn commandant dwong me om door te gaan. Toen ben ik gedeserteerd.’’

Na een woeste vlucht, waarbij hij in een greppel een luchtaanval overleefde terwijl twee mannen bovenop hem omkwamen, vluchtte hij verder en bereikte hij het duizenden kilometers verder gelegen Erbil. Hij vertrok daarna naar Turkije voor medische zorg. ,,Maar dat is geen goed land voor Koerden om hulp te vragen. Ik wilde naar Engeland reizen maar kwam onderweg in Amsterdam terecht, maar was zo ziek dat ik hier asiel heb aangevraagd. Ik ben toen behandeld met een nieuw soort pillen en die werkten heel goed. Volgens de arts had alles met stress te maken.’’

Studie

In Nederland voelde hij zich snel thuis. ,,Maar ik wilde niet van een uitkering leven, ik wilde voor mijn brood werken. Met een lening heb ik toen in een jaar tijd een hbo-opleiding weg- en waterbouw afgerond. Was nog nooit iemand gelukt. Maar ik was natuurlijk al afgestudeerd in Irak, al was de taal wel een probleem. En ik studeerde gewoon zestien uur per dag.’’

Daarna ging hij aan de slag. Via Rijkswaterstaat en een ingenieursbureau kwam hij bij de provincie Zuid-Holland terecht. ,,Daar ben ik projectdirecteur R-Net.’’ In de avonduren studeerde hij (bestuurskunde) en stapte in het openbaar bestuur.

Waar nu naar acht jaar een einde aankomt, de PvdA wilde vernieuwen en Massom had zware jaren achter de rug. ,,Die acht jaar zijn heel intensief geweest. Er staat voor een Statenlid een werktijd van circa twaalf uur per week. Bij mij waren dat er dertig. Voor mijn gezin bleef alleen de zaterdagavond over. Waarom ik er zoveel tijd insteek? Als ik iets doe, doe ik het serieus. Ik heb in mijn leven veel meegemaakt. Ik geloof in een betere wereld, in democratie en in vrijheid. Ik wil een bijdrage leveren aan deze samenleving die ik zeer dankbaar ben. Bovendien heb ik een visie, ambitie en dromen. Ik doe het graag al ging het wel een beetje ten koste van mijn gezin. Ik wilde als Statenlid zichtbaar zijn, mensen helpen die een beroep op mij doen.’’

Ambassadeur

Aan een beetje rust is hij nu wel toe. ,,Maar ik wil wel actief blijven, dat kan landelijk maar ook de lokale politiek sluit ik niet uit. Of in een maatschappelijke organisatie, maar dan wel voor iets minder tijd dan die dertig uur. En ik ben al een paar keer terug geweest in Irak, maar ook in Bahrein, om me in te zetten voor de handelsbetrekkingen. Dat wil ik vaker doen, een soort ambassadeur van het Nederlandse bedrijfsleven, maar niet alleen in Irak.’’

Gohdar Massom

Gohdar Massom is 52 jaar geleden in Irak geboren. In 1990 vroeg hij asiel aan in Nederland. Sinds 2000 woont de vader van twee kinderen in Nieuw-Vennep. In 2002 werd hij lid van de PvdA en sinds 2007 maakt hij namens die partij deel uit van Provinciale Staten van Noord-Holland. In maart stopt hij met dat werk. In het dagelijks leven is Massom ambtenaar voor de provincie Zuid-Holland.

Meer nieuws uit HD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.