Rust

Margot Klompmaker

Heerlijk weer, dus we gaan lekker wandelen in de Amsterdamse Waterleidingduinen, bedacht ik afgelopen zondag. Nou, op dat idee waren heel veel andere mensen ook gekomen. Dus stonden we vanaf de Bekslaan bij Vogelenzang al in de file richting Panneland, een kleine kilometer verderop.

In het duingebied was het zoeken naar rust. Overal krioelde het van gezinnen met kinderen die deze plek hadden uitgekozen om zo hard mogelijk te gillen en te schreeuwen en met takken wild om zich heen te slaan. Zelfs van de gebaande paden lopen hielp dit keer niet.

Dertig jaar geleden zag je hier geen kip, nu wandel je er in een lange sliert.

Iemand vertelde me dat gezinnen graag naar de Waterleidingduinen gaan omdat je er overal mag lopen en de herten een hoge aaibaarheidsfactor hebben. In de Kennemerduinen tussen Zandvoortselaan en IJmuiden is veel gebied afgezet, valt geen hert te zien en moet je oppassen niet door fietsers omver gereden te worden.

Na zo'n vijf kilometer lopen werd het steeds rustiger op de paden. En uiteindelijk, zo rond 16.45, stonden we alleen, midden in de natuur. De zon was al vrijwel weggezakt, de schemering viel, en om ons heen daalde de stilte als een deken neer. Ook in mijn hoofd. Eindelijk.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.