Rouw met een lach en met een traan

Rouw met een lach en met een traan
,,We hebben niet geleerd met verlies om te gaan. Ons leven gaat over verwerven en vervangen.’’
© Foto United Photos/Toussaint Kluiters
Haarlem

Ik voel me niet lekker, vertelde Alexander haar over de telefoon. Twee uur later begon de lange reis van een weduwe, die leidde naar een zeer bijzonder boek. De Heemsteedse ervaringsdeskundige en rouwcoach Maya Stomp (47) presenteerde vrijdag ’Wij weduwen zijn een taai volkje’ met de ondertitel ’Rouwen is topsport zonder voorbereiding’.

Ze zit stralend in café-restaurant Staal waar ze enkele uren later haar boek aan de zus van Alexander en welzijnswethouder Jur Botter feestelijk zal overhandigen. Dat had ze zich zeven jaar geleden op geen enkele manier kunnen voorstellen, zegt ze.

,,Ik zat 7 september 2010 om kwart voor zeven ’s avonds op mijn werk in Den Haag nog een nota door te nemen toen Alexander belde. Ik ben niet zo van de paniek, maar was nu ongerust. Ik belde mijn buurvrouw met de vraag even te gaan kijken. Ze trof hem buiten kennis achter zijn bureau aan. Om acht uur was ik in het AMC en zag hem op een bed langskomen. Een half uur later moest ik bij de artsen komen. Die spraken over een fatale hersenbloeding. ’’

,,Na vijftien jaar en zonder afscheid stond ik alleen. De eerste dagen word je geleefd in de mallemolen van de rouwkaarten, de uitvaart en alle mensen die langskomen. Dan zit je ineens ’s avonds alleen thuis. Na twee maanden dacht ik: het is welletjes. Je hebt nog een huis en een baan. Maar zo werkt het niet. Met je partner verlies je ook het vertrouwen in je toekomst. Het vertrouwen in de maakbaarheid van je leven. Je verliest je ankerpunten. Ik had geen ervaring met rouw en wist niet waar ik moest zoeken. Overdag is het dan nog wel uit te houden. Het ging om de momenten dat ik alleen thuis zat. ’’

,,Social media hebben me in die tijd geholpen. Als ik ’s nachts iets twitterde, dan kwamen er altijd reacties. Toen ben ik veel over rouwen gaan lezen. Dat is mijn manier om er mee om te gaan. Uiteindelijk stuitte ik op een boek over de Grief Recovery Method. Toen ik dat las, voelde ik voor het eerst: die snappen waar ik doorheen ga. In Leeds heb ik een training in de methode ondergaan en ik ben nu een van de vier gecertificeerde coaches in Nederland. Mijn ambitie is het boek in het Nederlands te laten vertalen. Het is geen therapie maar een actieprogramma. Er is een reeks opdrachten die je moet uitvoeren en die uiteindelijk resulteren in een brief die je schrijft aan je verlorene. Over de hoogtepunten en de dieptepunten in jullie leven. Over dankbaarheid, de excuses die je nog wil aanbieden en de vergiffenis die je hem nog wil schenken. ’’

,,Je wordt zelf aan het werk gezet en daarmee krijg je het gevoel de regie weer enigszins in handen te hebben. Het verdriet is er nog wel maar de angel is eruit. Via de methode krijg je ook inzicht in wat niet helpt. We hebben namelijk niet geleerd met verlies om te gaan. Ons leven gaat over verwerven en vervangen. We gaan shoppen, drinken en als de hond dood gaat nemen we een andere. Je mag wel even huilen over het verlies, maar doe dat even op je kamer. Na het verlies gaan we weer over tot de orde van de dag. Ik betrap me er overigens nog steeds op dat ik soms bewust afleiding zoek. Ik herken het bij mezelf en zeg dan: prima, maar hou ook ruimte voor je emoties.’’

Bonsaiboompjes

Maya Stomp is senior-adviseur human resources bij het Nederlands Forensisch Instituut. Daarnaast geeft ze aan huis groepstrainingen en persoonlijke begeleiding op basis van de Grief Recovery Method. De tijd die resteerde besteedde ze het afgelopen jaar aan het schrijven van een boek over haar ervaringen. ,,Ik heb in mijn werk geleerd altijd een professionele afstand te houden. Laat nooit het achterste van mijn tong zien. Nu ik met een heel persoonlijk verhaal kom, voel ik me wel een beetje naakt. Het gaat niet over bonsaiboompjes. Alle hoofdstukken zijn los van elkaar te lezen, want concentratie en rouw gaan niet samen. Verder staat het niet van begin tot eind vol met emoties. Er komen vooral ook heel veel praktische zaken aan de orde. Wanneer begin je met opruimen bijvoorbeeld. Hoe beweeg je je over het mijnenveld van de feestdagen. En luister vooral naar je eigen gevoel. ’’

,,Ik ben wel een beetje van de humor. Bridget Jones adoreer ik. Het boek is met een lach en een traan geschreven. De lijn daartussen is immers zo dun.’’

Info: www.rouwenhoortbijhetleven.nl

Meer nieuws uit Haarlem

Keuze van de redactie