Joost Swarte: 'Dit boek is een curiositeit'

Leontien van Engelen
haarlem

Joost Swarte moet even heel diep nadenken. ,,Ja, het zou heel goed kunnen dat Jopo de Pojo geboren is door dit boek. Ik weet het me niet precies te herinneren, maar de hier in Nederland voor het eerst gepubliceerde Jopo de Pojo is van later datum.''

,,Kijk, in deze uitgave van ’Modern Papier’ uit 1973 staat voor het eerst een Jopo de Pojo-strip. Dat is later dan deze strip. In ’The Someday Funnies’ is Jopo de Pojo nog heel anders - hij is duidelijk nog niet uitontwikkeld. Het verhaaltje gaat erover dat hij naar de kapper gaat. Hij wil ander haar, want hij wil muzikant worden in een beatgroep. Maar zijn plaatje wordt niet uitgebracht door de bestaande platenmaatschappijen. Dus aan het eind oppert hij om een eigen label te beginnen. Dat zag je toen ook bijvoorbeeld met The Beatles en Apple – muzikanten die hun eigen label begonnen.’’

Koffietafels

Swarte bladert nog eens door het boek, dat uitermate geschikt is voor grote koffietafels. ,,Dit boek is een curiositeit, ik word er niet echt hebberig van. Het is leuk om nu te zien hoe begin jaren zeventig werd teruggekeken op die jaren zestig, waarin zo veel gebeurde. Het boek is bijzonder – het is toch idioot al die mensen van over de hele wereld die eraan hebben meegedaan. Ik raakte destijds – ik was net 25 - met Michel Choquette in contact en heb een aantal bekenden – Ever Meulen, Peter Pontiac, Peti Buchel, Mark Smeets en Harry Buckinx – gevraagd mee te doen. Er waren voor ons nog maar vier pagina’s, dus wij maakten een soort klein boekje van 16 pagina’s dat apart zou kunnen worden meegedrukt. Met als titel ‘Lowland cartoonists present Knotwilg Komix’. Nu staan die gewoon over vier pagina’s in het grote boek.’’

Kwaliteit divers

De Haarlemmer vindt het natuurlijk leuk dat ’The Someday Funnies’ uiteindelijk uitgegeven is. ,,Ook al is de kwaliteit van de strips nogal divers en wordt er veel plaats ingeruimd voor de curieuze totstandkoming van het boek.

In de uitvoering zie je de compromissen die voortkomen uit de samenwerking van een grenzeloos enthousiaste redacteur aan de ene kant en een degelijke uitgever aan de andere kant. Veertig jaar geleden was het voor grote uitgevers gebruikelijk strips te laten inkleuren door een studio. Tegenwoordig zou je het inkleuren liever overlaten aan de tekenaars zelf. Het had een stuk mooier gekund, maar het blijft bijzonder dat kunstenaars en striptekenaars de jaren zestig becommentarieerden toen deze nog zo vers in het geheugen lagen.’’

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.