Baantjer

Leontien van Engelen

Zondagochtend om half drie stond er een politieman op de ramen te kloppen. Er was een ruitje ingeslagen van onze auto. Even later stonden we in de vrieskou bij ons Kaatje. Overal glas en een openstaand dashboardkastje.

Gelukkig had een oplettende buur de politie gewaarschuwd waardoor de onverlaat in de kraag was gevat. Een speurhond zocht naar de buit: een aftands, niet geüpdatet, slecht werkend navigatiesysteem. Geruime tijd liep de hondenbegeleidster met het enthousiaste beest door de omgeving, maar zonder resultaat. En al die tijd bleven twee agenten in de buurt. Ik heb altijd al respect gehad voor het werk van de mensen in blauw, maar na dit weekeinde des te meer: vriendelijk en hulpvaardig – er werd zelfs alvast opgezocht of Carglass op zondag open was – lieten ze zien zoiets relatief kleins als een autokraak zeer serieus te nemen.

Na het opnemen van mijn aangifte, plakten Lief en ik provisorisch het raam dicht. Terwijl we het glas dat op straat en in de auto lag zoveel mogelijk opveegden, kregen we nog één verzoek van de agent. Hij wilde wat van de brokstukken hebben als bewijsmateriaal. Dan konden ze dat vergelijken met glas dat op de kleding van de verdachte was gevonden. Even, heel even voelde ik me net de assistent van Baantjer, toen ik een afvalblik vol glassplinters in een papieren bewijszak liet glijden....

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.