Kat in bakkie

Frenk Klein Arfman

Ik ben hoogstwaarschijnlijk te beschermend als het gaat om mijn katten. We zitten in ieder geval niet op één lijn als het gaat om het tuinbezoek van de heren. Zij vinden dat zij altijd de achtertuin in mogen, ik gun ze een paar minuten per dag. Onder toezicht. Streng toezicht.

Dit omdat ze geen auto's gewend zijn en deze niet ver weg van mijn huidige achtertuin voorbijrijden. Ik wilde dus eerst de tuin 'katdicht' maken. Ik ben halverwege. Om het ongemak voor ze te compenseren, dacht ik ze een groot plezier te doen met een drinkfontein. 'Alle katten zijn hier helemaal weg van' las ik bij de omschrijving van het product. Maar waarschijnlijk hebben mijn katten de vergadering waar dit besloten werd, niet bijgewoond. Of hebben ze het vakblad voor en door katten waarin dit besluit werd medegedeeld aan alle leden, niet ontvangen. Mogelijk door de verhuizing. Dat kan. Feit was dat ze niet op- of omkeken naar hun prachtige waterfontein. Ik wees ernaar, sprak er met ze over, maar in geval van dorst laafden ze deze steevast bij hun oude drinkbak. Tot ik geen andere oplossing meer zag dan het voor te doen. Dus riep ik de heren bij me, ging op de grond liggen en lebberde aan het fonteintje. Ze keken elkaar aan met een blik van: oh, zeg dat dan meteen. Sindsdien drinken ze er gretig van.Ik wacht nog maar even met de aanschaf van het 'populaire kattenluik'.

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.