Kijken in de tuin van Wil Mes en elf andere Zwaanshoekers

Wil Mes met de snoeischaar van haar vader in haar vandaag te bewonderen tuin aan de Goudriaanstraat in Zwaanshoek.

Wil Mes met de snoeischaar van haar vader in haar vandaag te bewonderen tuin aan de Goudriaanstraat in Zwaanshoek.© Foto United Photos/Toussaint Kluiters

Zwaanshoek

Het kan vandaag weleens druk worden in de achtertuin van Wil Mes (59). Tijdens de Open Tuindag, die tussen 10.00 en 16.00 in Zwaanshoekse tuinen wordt gehouden, is Goudriaanstraat 118 de ’starttuin’. Bezoekers kunnen er extra informatie krijgen over de route, zijn deelnemers en de organiserende tuinvereniging Groei & Bloei. Wil, bestuurslid van de afdeling Haarlemmermeer, ziet het wel. ,,Het is ook een tuin om in te leven.’’

Ze denkt weleens dat het tuinieren in haar genen zit. Ook vader Henk was er dol op. Niet alleen leefde hij zich uit in de eigen tuin, ook hield hij de tuinen van kennissen en de St. Jozefkerk in zijn Bennebroek bij.

Omdat hij er zo goed in was en zij als meisje genoeg andere dingen had, deed ze er thuis weinig mee. En toen ze dertig jaar geleden met haar Rob het rijtjeshuis aan de Goudriaanstraat betrok, ging ze niet direct los. Het moest eerst een tuin zijn waar de kinderen lekker konden spelen. Vandaar de schommel en lekker wat gras.

Toen de kinderen tien jaar later naar de middelbare school gingen, wilde ze er wat meer tuin van maken. Ze bezocht een groenmarkt in Hoofddorp en bleef hangen bij de stand van Groei & Bloei. ’Houdt u van tuinieren, dan is dit iets voor u’, was de boodschap van de enthousiaste vrouwen daar. Omdat de vereniging ook in Haarlemmermeer een eigen afdeling had, hoefde het niet bij algemene informatie te blijven. Ook workshops, lezingen en tripjes stonden regelmatig op het programma.

Brede borders

Ze werd lid en de vereniging bleek inderdaad iets voor haar. Zo raakte ze tijdens een tuinreis hevig geïnspireerd door de tuinen van Harry Pierik in Zwolle, met borders die vanaf het gras af zo prachtig opliepen. Ook met de natuurlijke vijvers van Ada Hofman moest ze iets.

Denk niet dat Wil in haar stukje Zwaanshoek aan het kopiëren is geslagen. Alles krijgt ’een eigen interpretatie’, veel doet ze op gevoel en het een leidt vaak weer tot het ander. Neem een uil die ze gekleid had: dan weer stond hij te veel in het zicht, dan weer leek hij weggevlogen. Nu schemert hij, tot ieders tevredenheid, door de gesnoeide krentenboom heen.

Wat het extra mooi maakt voor de Messen: de tuin werkt aan alle kanten. De bomen trekken niet alleen vogels aan, ze voorzien mens en dier tevens van natuurlijke schaduw. Ook andere dieren komen er aan hun trekken, door de juiste vegetatie. Hier en daar wordt ook extra hulp geboden. Zo verrees er een insectenhotel naast de vijver en vormen - onder meer achter de schuur - gesnoeide takken de ruige natuur waar vogels, egels en insecten ieder hun ding kunnen doen. Rond de aalbessen hangen geen netten. Het is toch juist leuk om de gevederde vrienden te laten meedelen? En om kikkers en salamanders in de vijver te zien waar het natuurlijke evenwicht pompen en ’andere rommel’ overbodig maakt?

Omdat de tuin weinig verharding naast het vele groen kent, lijkt-ie ook eens klaar voor veranderende klimaat. Komt het water weer eens in de vorm van stortbuien omlaag, dan kolkt dat hier niet richting riool. Wil zou het dan ook prachtig vinden wanneer een bezoekje aan haar tuin mensen inspireert om het eigen stukje aarde minder versteend te maken.

Dat harde, strakke tuinen in de mode zijn - mede dankzij de tuin- en woonprogramma’s op tv - is haar duidelijk een doorn in het oog. Ze vindt het ook jammer dat de actie van Intratuin en haar vereniging om plantjes te geven voor een ingeleverde tuintegel, minder aansloeg dan in de nationale tuinweek van vorig jaar. Leverden toen 86 mensen een tegel in, vorige week zaterdag waren dat er vijftig.

Het natuurlijke betekent wel dat de tuin van de Messen niet altijd even kleurig is. ,,Het is zoals het is’’, zeggen Wil en Rob dan tegen elkaar. En ze genieten er geen greintje minder om. Ook het formaat - 5,5 meter bij zeventien meter - bevalt. ,,Je hebt van die grote tuinen waar mensen een hele dag met iets bezig zijn en je er vanuit huis niets van ziet omdat het precies in een hoekje zit’’, weet Rob. Zo niet aan de Goudriaanstraat. Daar kun je alles zien, al is het soms via een doorkijkje.

Lucht

Wil kan zich dan ook voorstellen dat sommige bezoekers na vijf minuten doorfietsen naar een tuin die meer bij de eigen smaak past. Ook haar vader had een andere stijl, al benadrukte hij de verschillen nooit. ,,Hij vond het veel te leuk dat tuinieren onze gezamenlijke hobby was geworden.’’ Feit was wel dat hij rond plantjes het zwart van de gehakte aarde wilde zien. Dat zou een tuin meer lucht geven dan groen dat in elkaar overloopt. Bomen naast het gras vond hij maar lastig bij het maaien.

Schoonzoon Rob heeft het er graag voor over. Hij is van het maaien en andere ’hardware’. Zo maakte hij een grindpaadje bij de tuindeur waar het zaterdag flink zal knisperen. Ook bouwde hij een volière van de zoon om tot een beschut hoekje. ,,En als het te warm wordt, gaan we het gras op. Daar heb je schaduw en vang je meer wind: ideaal voor zulke momenten.’’

De mosvorming op het beschaduwde gras, moet volgens hem niet worden overdreven. ,,Je moet het gewoon lostrekken in het voorjaar met de verticuteerhark.’’ Het is een periode waarin er inderdaad wat meer te tuinieren valt. Wie daar tegenaan hikt, mag weten dat Wil ’daarbij helemaal tot rust komt’ en er nog ’energie van krijgt’ ook.

Mede door Groei & Bloei, blijven de kosten binnen de perken. Zo leverden stekjesruilbeurzen en directe contacten veel moois op. ,,Als iemand een plant mooi vindt, steek je voor elkaar graag een stukje af.’’

Ook voor advies kun je altijd bij een van de leden in de polder terecht. ,,En er zijn er die nog veel meer van tuinieren afweten dan ik. Die lopen door een tuin en herkennen ieder plantje. Ik ken ze vooral in mijn eigen tuin.’’ Hoewel Wil het daar te druk voor heeft - ze verzorgt onder meer de nieuwsbrief van de vereniging en werkt bij een bedrijf in betonnen vloeren - zijn er ook tuinkringen waarvan de leden bij elkaar gaan kijken en zo nodig een handje toesteken.

Hoewel haar vader in 2008 overleed, is hij nog iedere snoeibeurt bij Wil. Ze kreeg namelijk zijn snoeischaar, een echte Felco. Die hoopt ze nog lang en met heel veel liefde te gebruiken.

Uitverkoren

Niet alle particulieren die deze zaterdag hun tuinen openstellen, zijn lid van de organiserende vereniging Groei & Bloei. Sterker nog, sommigen waren verbaasd toen Wil Mes en Cornelia van der Weele nu juist hun tuin eruit hadden gepikt bij een rondje Zwaanshoek.

Sommigen bedankten voor de eer. Ze vreesden gedoe, moesten op vakantie, hadden net wat minder bloemen staan of bleven onzeker over de eigen tuin. Anderen, zoals de bewoners van Waterstate 2, waren enorm enthousiast en gaven direct een rondleiding.

Met de twaalf die ’ja’ zeiden, is de vereniging zeer tevreden. ,,Het aanbod is heel divers’’, meldt Wil Mes. ,,In grootte en in aanbod. Zo is er een heel chique tuin bij met een groot grasveld en een mooi prieel. Maar ook een exemplaar waar liefhebbers hun hart kunnen ophalen aan al die planten die - in stekvorm - van heinde en verre zijn aangevoerd. En de Giesbergens hebben een erg natuurlijke tuin met kippen en paarden en een grote vijver.’’

Omdat ideaal tuindagweer wordt verwacht - droog en niet te warm - hoopt de organisatie op zeker tweehonderd bezoekers. De tuinen zullen er klaar voor zijn. ,,Toen we deze week nog wat materialen langs brachten, zagen we dat hier en daar nog hard werd gewerkt; flink gesnoeid ook.”

De plaatselijke afdeling van Groei & Bloei telt 277, vaak wat oudere, leden. De hoop is dat de tuindag voor verjonging zorgt.

Meer informatie op de site van haarlemmermeer.groei.nl

Meer nieuws uit HD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.