Crossing Border heeft geen headliner nodig

Nanska van de Laar
Den Haag

Vashti Bunyan is een folklegende; niets minder dan dat. Toen de Engelse singer-songwriter, die nu achter in de zestig is, in 1970 haar debuutalbum presenteerde, werd ze bewonderd door collega-musici, maar de plaat verkocht voor geen meter. Rond 2000, dertig jaar later, werd ze plotseling herontdekt en op handen gedragen als een soort ’peetmoeder’ van de alternatieve ’freefolk’.

Afgelopen maand verscheen er een nieuw album. Haar laatste, heeft ze aangekondigd. En de handvol concerten die ze deze maand in Europa geeft zouden ook wel eens een afscheid kunnen zijn. Ze vindt het welletjes geweest. Haar enige Nederlandse optreden is tijdens het Crossing Border festival.

,,Bunyan is natuurlijk een artieste die echt bij ons past,’’ zegt festivaldirecteur Michel Behre. Hij nam het stokje enkele jaren geleden over van zijn vader Louis, die het festival 22 jaar geleden begon. Crossing Border combineerde literatuur en muziek en onderscheidde zich daarmee van de festivals die er al waren en alleen pop of poëzie brachten.

Inhoud

De laatste jaren is het festivalaanbod totaal veranderd. Overal schieten nieuwe evenementen als paddenstoelen uit de grond. Er is een complete hausse aan ’belevingsfestivals’ ontstaan, die weliswaar nog altijd muziek en andere cultuur programmeren, maar waar je ook terecht kunt voor massage, sushi, kermis en wat al niet meer.

,,Natuurlijk hebben we dat ook gezien en ons afgevraagd in hoeverre we daarin mee moeten gaan,’’ zegt Behre. ,,Maar je merkt toch dat bij veel van die festivals, ondanks een serieus programma, de ’sfeer’ voor de bezoekers gaat overheersen. En dat willen wij niet. Wij hebben besloten om ons echt op de inhoud te richten en de dingen daar omheen te beperken. Al moet je natuurlijk wel met je tijd meegaan.’’

Meer literatuur

Muzikanten als Jeff Tweedy, Thurston Moore, Magnus met Tom Barman en de al genoemde Vashti Bunyan zijn herkenbare namen op Crossing Border 2014. Naast schrijvers als Ian McEwan en Paolo Giordano. Toch zijn zij ook weer niet het type headliners dat in Droste-letters op de posters en in krantenkoppen prijkt.

Een bewuste keuze. In het verleden stonden er nog wel eens popartiesten die zo populair waren, dat veel fans alleen voor dat concert een kaartje kochten en daarmee het festival in feite ’gijzelden’, omdat er voor de liefhebbers van de rest van het programma veel minder tickets beschikbaar waren. Dat was enkele jaren geleden met The National het geval. En met Emmylou Harris.

Geleerd

,,Daar hebben we van geleerd,’’ aldus de directeur. ,,Niet alleen zijn zulke namen voor ons nu niet meer te betalen, maar ook blijken we ze niet nodig te hebben. En dat is het belangrijkste: We focussen ons nu op de mensen die voor het totaalprogramma komen. En dat lijkt succesvol, want de verkoop van passe-partouts gaat goed. Ook zonder zo’n typische ’headliner’.’’

Om dezelfde redenen is de balans dit jaar ook nog een beetje meer van muziek richting literatuur geschoven. ,,Er zijn immers al talloze goede muziekfestivals. Daarom benadrukken we nog meer waar we het beste in zijn.’’

Bijzondere dingen zijn er zeker weer te zien en te horen, dit jaar. Zoals de Britse countrygroep My Darling Clementine die samenwerkte met de Londense schrijver van misdaadromans Mark Billingham. Laatstgenoemde kan zelf niet aanwezig zijn, maar zijn teksten worden gelezen door de befaamde rocker Graham Parker. En hoewel baardige Americana-muzikanten het muziekaanbod wat lijken te overheersen, is er ook plek voor bijvoorbeeld de neosoul van de Ghanese Londenaar Kwabs.

’Bobo-gebeuren’

Opmerkelijk is de komst van de befaamde Britse neurochirurg Henry Marsh, die opzien baarde met zijn boek ’Allereerst niet schaden’. ,,Hij staat op vrijdagmiddag geprogrammeerd omdat hij een heel specifieke groep geïnteresseerden trekt. Daarom kun je voor hem een los kaartje kopen.’’

Iets dergelijks geldt voor de uitreiking van de AKO literatuurprijs, donderdag in de Koninklijke Schouwburg, die dit jaar ook onderdeel van Crossing Border is. ,,Men wilde af van dat ’bobo-gebeuren’ dat het altijd was. Nu is het veel leuker en losser dan voorheen en staan de genomineerde schrijvers centraal, die die avond ook door Wim Brands geïnterviewd worden.’’

Enkele jaren geleden breidde Crossing Border nog uit naar Antwerpen en Enschede. Een filiaal in Glasgow zat zelfs in de planning. In 2014 beperkt het festival zich weer tot Den Haag. ,,Dat is onze eigen keuze geweest,’’ zegt Behre. ,,Het was organisatorisch niet meer te doen. Ontzettend veel werk en in Antwerpen kon ik er nooit zelf bij zijn. Nu we ons weer helemaal op Den Haag concentreren krijgen we voortdurend nieuwe ideeën om het festival nog beter te maken.’’

Festival

Crossing Border. Vr 14 en za 15 nov. Kon. Schouwburg, Den Haag. www.crossingborderfestival.nl

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.