IJweg in zomertijd: Wonen op een plek waar zelfs het adres verandert

De Kruisweg anno 1980, met Ria de Koker, haar moeder, zoon Paul (in de kinderwagen) en rechts de stinksloot.

Ria en Piet de Koker bij hun stukje IJweg eh.. Kruisweg.© Foto’s Paul van der Kooij

1 / 2
Paul van der Kooij
Hoofddorp

De IJweg is een van de markante polderwegen in Haarlemmermeer. Wegen die allemaal hun eigen karakter hebben. Haarlems Dagblad struint deze zomer de IJweg af. Van Zwanenburg tot Lisserbroek. Vandaag nummer 984.

Het is iets te simpel om te stellen dat Piet de Koker al 57 jaar op dezelfde plek woont. Want wat is er eigenlijk hetzelfde gebleven op zijn hoekje IJweg-Kruisweg? Bar weinig. Zo ging het oude boerderijtje dat zijn ouders hadden gekocht al na een jaar plat. „Het was gewoon te slecht.”

De bungalow die ze daarvoor in de plaats zetten, lieten Piet en zijn Ria 1995 vervangen door een villa. Heel bewust verrees die op een heuvel-met-garage. „We hadden geen zin om tegen wielen aan te kijken.”

Toen de De Kokers in 1960 naast de Kruisweg kwamen wonen, was het nog een ’simpele tweebaansweg’. Tussen weg en huis lag een sloot en aan de overkant was een tocht. In de jaren zeventig kwam er een eerste verbreding en werd de weg om Hoofddorp heengeleid.

Ria, in 1978 getrouwd met Piet, weet dat nog goed: „De eerste keer dat ik hier kwam, het was 1977, reed ik nog via Hoofddorp. De tweede keer kon ik er langs.”

Voor de in de 2002 gehouden Floriade verscheen er ook een busbaan. Om die te kunnen aanleggen, verdween het karakteristieke witte pandje waar de De Kokers altijd op uit hadden gekeken. Eerst was het het stekje van caféhouder en melkrijder Willem Boogaard - voor wie de jonge Piet nog had gewerkt. Later kwamen er cafébazen die meer op dansers mikten of juist op de chauffeurs die al vroeg langsreden. „De Kruisweg was nu eenmaal dé route voor chauffeurs die vanuit Friesland, via de Velsertunnel, richting A4 wilden.”

Uiteindelijk was het Kees Compier die het licht mocht uitdoen in wat inmiddels restaurant Het Jagertje was geworden. Zeker in de bouwvakvakanties, wanneer de De Kokers thuis bleven, hebben ze hier met veel genoegen gegeten.

Toch hoor je Piet de Koker niet te veel klagen over wat er veranderde. Waar anders had hij zo veel aandacht voor zijn hijskranen, mobiele huisjes en dergelijke kunnen krijgen? Sommige dingen hadden ook erger kunnen uitpakken. „Zo was er nog even sprake van dat de busbaan aan onze kant zou komen. Van onze tuin daar, die al van vijftien naar vijf meter is gekrompen, was dan echt weinig overgebleven.”

Natuurlijk, hij mist het uitzicht van de beginjaren. „Vroeger zag je niet alleen Hoofddorp en Heemstede, maar ook de Bolsfabrieken bij Nieuw-Vennep.”

Maar ideaal was het ook toen niet. Zo weet hij nog hoe de ’rioolsloot’ langs de IJweg stonk en hoe de vele botsingen zijn moeder wanhopig maakten. Zo mocht je nog wel de IJweg opdraaien, terwijl opstelstroken ontbraken. En niet iedereen had tijdig door dat het verkeer voor het stoplicht in Hoofddorp-centrum weer eens opstroopte.

En wat gebeurde er na zo’n knal, in een tijd zonder mobieltjes? Dan kwamen mensen, ook ’s nachts, vragen of ze even konden bellen. „In het café aan de overkant was eigenlijk een post voor EHBO en Rode Kruis. Maar daar duwde men het pijltje vaak onze kant op. En na afloop moest mijn moeder het bloed van de natuurstenen vloer af zien te krijgen.”

Hoewel er nog steeds ongelukken gebeuren, is het op dat front wel rustiger geworden. En de buren tot aan de kruising met de Adrianahoeve, hebben jaarlijks een nieuwjaarsborrel en een heel gezellige barbecue. ,,Al zijn wij, door de bungalow van mijn ouders, officieel geen IJwegbewoners meer. Die had zijn voordeur namelijk aan de kant van de Kruisweg. IJweg 984 werd toen Kruisweg 1351.”

Meer nieuws uit HD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.