Land van de maharadja's

Mirjam van Twisk

Zo zou een sprookje kunnen beginnen: Hier ver vandaan ligt een land dat zo groot is, dat er meer dan 500 maharadja's regeerden, een soort onderkoningen, die allemaal heersten over een deel van dat land. Ze waren machtig en rijk, reisden per olifant en woonden in prachtige paleizen... Maar aan dat sprookje kwam een eind toen dit land in 1947 een republiek werd. De maharadja's verloren hun macht en rijkdom. Veel van hen verkochten hun paleis, of bouwden het om tot hotel. En zo kunnen nu gewone mensen in die paleizen logeren, en ervaren hoe het was om te leven als een maharadja.

Neem nou hotel Deogarh Mahal in Deogarh, tussen Jodhpur en Udaipur. De enorme ijzeren pennen die uit de poortdeuren steken, moesten de entree beschermen tegen aanvallen van olifanten die gedrogeerd en opgehitst waren om de poort te rammen. Op de binnenplaats zien we nog hokken van de apen, die erg belangrijk waren in het paleisleven. Bij brand begonnen ze te krijsen, met hun bloed werden wonden van de paarden behandeld, en ze kregen als eerste eten om te testen of dat niet vergiftigd was.

Werkloos

Vanuit de Deogarh Mahal ging het ingezamelde belastinggeld van dit gebied naar de koning, hier waren ook de gevangenis en de rechtbank gevestigd. Toen in 1947 aan al deze functies een eind kwam, werd de eigenaar van Deogarh Mahal werkloos. En depressief. Hij verhuisde met z'n gezin naar een kleine woning in het dorp en werd leraar Engels. Vleermuizen, bijen en duiven betrokken het paleis. Totdat zijn zonen het in 1994 opknapten en tot hotel omtoverden.

Buiten de paleispoorten begint onmiddellijk en overweldigend het andere India, met z'n overdaad aan prikkels en indrukken. Het vuil, de armoede, de prachtige kleuren, de mooie mensen, de enorme rijkdom aan historische gebouwen, en natuurlijk de heilige koeien midden op de weg. Als onze auto door de middeleeuwse poort het plaatsje Mandawa wil binnenrijden, blijkt die geblokkeerd te zijn door een heilige koe.

Maar onze chauffeur weet een gemeen trucje: hij draait de staart van de liggende koe om, die meteen omhoog schiet en er vandoor gaat. Dat kan alleen als de eigenaar van de koe niet in de buurt is, anders volgt er ruzie en moet er schadevergoeding worden betaald.

Geldspel

Het grote geldspel, in al z'n variaties, het aanhoudende gebedel, en voor alles moeten betalen. Bij een tempel loopt een aandoenlijk jongetje met ons mee die ons wijst op oneffenheden in het plaveisel. Hij laat zich niet wegsturen en na een tijdje meent hij recht te hebben op geld. Oudere mannen vertellen je dat ze studerende kinderen hebben. Of: 'Ik ben ziek, maar ik werk toch'. Het zou allemaal waar kunnen zijn. Tja, wat is waar?

Als we in Varanasi, de beroemde Hindoe-pelgrimplaats aan de Ganges, worden rondgeleid langs de lijkverbrandingen, vraagt de gids daar geen geld voor. Wel zou hij graag een donatie willen voor het hospice en hij wijst daarbij het gebouw aan waar vrijwilligers oude en zieke mensen verplegen tot hun dood. Goeie zaak, wij doneren. En horen de volgende dag dat het gebouw al tien jaar leeg staat.

Ook de bloemenverkoper bij het heilige meer van Pushkar blijkt speler van het grote geldspel. Rond het meer liggen zo'n 500 tempels en op zondagmiddag besluiten we hier een wandeling te maken. Opdringerige mannen blijven naast ons lopen met bloemetjes die we moeten kopen om in het heilige meer te gooien. 'For respect'. Als ik dat niet wil, begint er een tegen me te schreeuwen. Ik raak over m'n theewater en begin terug te schreeuwen, in het Nederlands. Dan begint de man hard te lachen en zegt: ,,Lekker kontje, ik heb in de haven van Rotterdam gewerkt, fuck die bloemetjes''.

Taj Mahal

De Taj Mahal, het witmarmeren grafmonument dat Sjah Djahaan in de 17de eeuw liet bouwen voor zijn overleden vrouw. Zou het echt zo mooi zijn? Ja! Het is prachtig! In de heldere zon, in de ochtendnevel, bij het vallen van de avond. Alleen al door de omvang en de witte kleur is het imponerend. De marmeren vloeren zijn glad als een ijsbaan door de duizenden verplicht in slofjes gestoken voeten.

Sjah Djahaan liet het mausoleum bouwen voor z'n overleden vrouw. Ik dacht altijd: dan moet-ie veel van haar hebben gehouden, maar nu ik hier loop heeft het iets megalomaans en verdenk ik hem ervan dat hij het deed voor z'n eigen roem.

De gele, zandstenen stad Jaisalmer, de roze stad Jaipur, Udaipur, de meest romantische stad van Rajasthan, we bezoeken ze allemaal op onze rondreis. De namen alleen al roepen een wereld van magie op. En steeds, na een dag vol indrukken, stof en hectiek logeren we in een paleis. Daar zijn de toeristen de nieuwe bewoners, de nieuwe maharadja's. Met korte broeken, zonnekleppen, en een gekoelde bus. Verliet de maharadja zijn paleis ooit per draagstoel op een olifant, dan is de poort hoog genoeg voor de bus en kunnen de gasten op de binnenplaats uitstappen.

In de voorname ontvangsthal, waar nu doorgaans de receptie zit, kijken de vroegere maharadja's vanuit hun schilderijlijsten neer op de nieuwe gasten. En vertrekken geen spier. Hun tijd is voorbij, hun namen staan vaak niet eens meer bij hun portretten. Ze zijn decoratie geworden.

Wat & Waar

De vliegtijd Amsterdam-Delhi bedraagt bij een directe vlucht circa 8 uur.

Beste reistijd: van oktober tot april.

Visum: vereist. www.indianembassy.nl

Rondreizen door Rajasthan worden onder meer aangeboden door Namasté Reizen. www.namaste-reizen.nl.

Meer toeristische info: www.indiatourismamsterdam.com en www.rajasthantourism.gov.in

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.