Tony Neef is een gelukkig mens

Foto: Marcel Israel

Peter Lodewijks

De rol van Wim Sonneveld lijkt hem op het lijf geschreven. Zingen, acteren, entertainen, vileine humor, Tony Neef heeft er veel raakvlakken mee. Maar ondanks zijn ruime theaterervaring is hij nu toch flink zenuwachtig. „Het spelen van een persoon die iedereen kent legt een grote druk op je.”

Minstens een keer per week kijkt hij even naar boven. Niet om spirituele redenen, maar simpel om te beseffen hoe goed hij het heeft. Leuk werk, een fijne vriend, en genoeg geld om lekker te leven en meerdere keren per jaar op vakantie te gaan. Tony Neef zit goed in zijn vel en straalt dat ook uit. We spreken elkaar in het Amsterdamse Lloyd Hotel, op twee minuten fietsen van zijn huis.

Dat hij artiest zou worden was bepaald niet voor de hand liggend. „Mijn ouders waren allebei muzikaal, speelden diverse instrumenten en zaten in een band. Toen mijn moeder mijn broer verwachtte stopte ze met muziek. Heel jammer, maar zo ging dat in die tijd. Als kind zong ik altijd, vooral op de wc. Liedjes van Heintje. Wij woonden in een rijtjeshuis en vijf woningen verder kon de buurvrouw mij nog horen zingen. Vond ze trouwens niet erg. Ik zei toen al tegen mijn moeder: Later kom ik op televisie. Bij ons thuis in Drenthe hadden we echter de nuchtere instelling van doe maar gewoon. Toch wilde ik deelnemen aan een paar talentenjachten. Ik werd altijd eerste. Won ik honderd gulden waar ik meteen een cassettedeck van kocht. Nadat ik de baard in de keel kreeg stopte het even. Ik vertrok naar Groningen om andragogie te studeren. Met een vriendin deed ik mee aan de Playbackshow en later de Soundmixshow. Voor duizend gulden kochten we een Simca en daar trokken we mee door het land voor schnabbels. Reden we van Groningen naar Brabant voor een kort optreden. Op een dag stonden we ons weer eens in zo’n vreselijk hok te verkleden. De barman kwam binnen om snel in een emmer te plassen, en ik dacht: dit soort schnabbels wil ik écht niet mijn leven lang blijven doen.” Overigens pikte Tony Neef ruim tien jaar geleden die draad toch weer een beetje op met het trio Heidi und die Heino’s. Samen met Brigitte Nijman en Rolf Koster toert hij nu regelmatig door het land om menig feest op te vrolijken.

Verliefd

Hij nipt aan zijn cappuccino en vervolgt: „Ja, en toen werd ik verliefd op een toneelacteur. Hij woonde in Amsterdam en ik volgde hem. Ik was vastbesloten het theater in te gaan en deed mijn eerste audities voor Les Misérables. Die rol kreeg ik net niet. Daarna heb ik een aantal seizoenen in Jeans gespeeld, dat bleek een prima leerschool.”

Zijn ouders zagen dat artiestenbestaan aanvankelijk helemaal niet zitten, herinnert Tony Neef zich heel goed. „Ze waren al niet blij dat ik mijn studie afbrak, en zeker niet om artiest te worden. Pas toen ik met Jeans in Assen stond kwam de omslag. Mijn ouders zaten in de zaal en mijn moeder zag mijn vader huilen van ontroering.

Inmiddels doet Tony Neef veel meer dan musicals. Zo spreekt hij animatiefilms in en schrijft liedteksten voor onder anderen Jeroen van der Boom, Wolter Kroes en Ruth Jacott.

Luisterliedjes

Mooie luisterliedjes hebben zijn voorkeur. „Ik wil een verhaal vertellen, aan een lied moet een kop en kont zitten. En dan is het natuurlijk heel belangrijk dat een lied goed gebracht wordt, dat het binnenkomt bij het publiek. Frans Halsema kon dat, Robert Long en Jenny Arean ook. Ik zou wel graag met een goed liedjesprogramma over Benny Neyman willen toeren, heb dat idee al aan een producent voorgelegd. Een jaar geleden deed ik Vroeger of later, liedjes van Robert Long, en in 2004 de hommage aan Friso Wiegersma. Dat voelde zó goed. Zingen vind ik het fijnste om te doen. Mensen een geweldige avond bezorgen, ze verbazen maar ook raken.”

„Kijk, ik ben nu op een leeftijd dat ik niet meer de jonge prins kan spelen, maar ook nog niet de oude opa. Er zijn voor mijn leeftijd minder rollen beschikbaar. Dat ik dan toch altijd voldoende werk heb, en doorgaans ook nog werk dat heel leuk is, vind ik een zegen. Natuurlijk zit er wel eens een misser tussen. Tenslotte krijg je van een nieuwe productie slechts een korte beschrijving waarop je beslist of je wel of niet meedoet. De liedjes en teksten worden vaak later geschreven. Zo was de musical Crazy Shopping ronduit slecht. Soms kwam ik tijdens de repetities huilend thuis en zei tegen mijn vriend: ’Waar ik nu toch in beland ben…’ Maar we hadden een zeer leuke ploeg en we maakten er toch elke avond een feestje van.”

Dit seizoen speelt Tony Neef Sonneveld, tot nog toe een van zijn mooiste rollen. „En dat zeg ik niet omdat het de meest recente is, hoor. Toen ik gevraagd werd voor mijn vorige rol, in Annie, dacht ik eerst alweer? Ik had de musical eerder gezien met Will van Selst en daarna met Edwin Rutten. Maar ik nam die rol toch aan omdat ik graag een keer bij Albert Verlinde wilde werken. Hij draagt het Nederlands cultuurgoed een warm hart toe, probeert als het kan ook oudere collega’s als Liesbeth List en Jasperina de Jong mooie rollen te geven.”

„Albert vroeg mij anderhalf jaar geleden voor Sonneveld. Ik schreeuwde de hele tent bij elkaar van blijdschap. Uiteraard zei ik meteen ja. Ik ben geen fan van Sonneveld, maar bewonder wel zijn werk en vakmanschap. Ik heb ook al eerder liedjes van hem gezongen in Telkens weer het dorp. En er zijn natuurlijk enkele raakvlakken. Het zingen, het entertainen, het acteren. Het mooiste vind ik die vileine humor. Het is altijd leuk om een slechterik te spelen, en helemaal als het zo subtiel is.” Tony Neef doet het even onverwacht voor. „Wat heb jij een leuk vestje aan zeg! Het staat je niet hoor, maar wat een leuk vestje... Kijk, dat soort humor bedoel ik, valse opmerkingen die je niet ziet aankomen.”

Tony Neef zegt dankbaar te zijn voor het leven dat hij leidt. „Ik heb het prettig, jazeker. Soms zeggen vrienden tegen mij ’maar je werkt er ook heel hard voor’. Zelf ervaar ik dat niet zo, het is bijna een hobby. Met z’n allen in de toerbus het land in, een hapje eten, spelen en dan weer naar huis. En op dagen dat ik niet optreed, zoals nu, gezellig praten, daarna naar de sportschool, wat te eten halen bij Albert Heijn, vanavond naar het theater met vriendin Jenny Arean. Zij sleept me wel eens mee naar toneelstukken. ’Dat móet je zien, Tony’, zegt ze dan heel dwingend. En dan sleep ik haar weer mee naar de musical HEMA.”

De repetities voor Sonneveld zitten er net op en het viel hem niet mee. „De tekst is goed geschreven en, voor zover dat nog kan, kom je er echt achter wie Sonneveld was. Maar het is veel, veel, veel. Wel denk ik dat het een mooie, intieme voorstelling wordt. Al ben ik nog nooit zo zenuwachtig geweest.” Het uitbeelden van een persoon die iedereen kent legt een grote druk op hem. „Alle ogen zijn binnenkort op mij gericht. En de mensen gaan vergelijken, maar ik kopieer hem niet, ik speel hem alleen maar.”

Verborgen leven

Vier boeken las Tony Neef om Wim Sonneveld beter te leren kennen. „En dan nog kom je niet alles te weten. Hij leidde een verborgen leven, zelfs zijn naasten wisten niet dat hij er bijvoorbeeld meerdere minnaars op nahield. Het grote publiek mocht niet eens weten dat hij homoseksueel was.”

Tony Neef realiseert zich dat zijn voorstelling vermoedelijk vooral ouder publiek zal trekken. Maar dat zijn toch al vaak de theaterbezoekers, relativeert hij. En dat is ook prima. Hij verwacht wel dat er veel belangstelling is. „Denk maar aan de tv-serie Moeder ik wil bij de revue, ook losjes gebaseerd op Wim Sonneveld. Twee miljoen kijkers. Retro doet het goed, de tijd is er rijp voor. Dat heeft denk ik met de recessie te maken. De mensen willen zekerheid, iets herkenbaars. Ook in het theater.”

’Sonneveld de musical’ gaat 27 oktober in de Stadsschouwburg Utrecht in première, daarna door het hele land. www.sonnevelddemusical.nl

Over Tony

1961: Geboren in Leek

1990-1994: Solist in Jeans

1996-1999: Doorbraak met hoofdrol in Miss Saigon

2003-2004: Liedjesprogramma Telkens weer het dorp. Speelde onder meer in Chicago, Saturday Night Fever, Sweet Charity, Crazy Shopping en het afgelopen seizoen in Annie

2013-2014: Titelrol in Sonneveld

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.