Zussen zorgen voor leven in Stille Pieter

© Marcel Rob

Marja van Spaandonk

Stille Pieter is een gemengd bedrijf met bollen, schapen en koeien. Vader Willem is zorgboer en melkt tussen de twintig en dertig koeien. Zoon Jan helpt en heeft zijn tulpenbollenbedrijf op het erf.

Zoon Dorus zwaait de scepter in het naastliggende bosperceel vol sneeuwklokjes, die hij verwerkt voor de verkoop. Moeder Riet is zorgboerin en kan heerlijk koken en dochters Marit en Petra zijn verantwoordelijk voor de zorgtak, waarbij Petra nog voor zo’n 200 schapen zorgt die op de dijk grazen. En dan zijn er ook nog kippen, bokken, bijen, vijf katten, twee honden en een paard. Hoezo Stille Pieter?

Zussen zoeken geen boer

De zussen Marit en Petra komen uit een boerenfamilie, maar zijn niet echt gaan doen wat vader Willem en moeder Riet in gedachten hadden: trouwen met een boer. ’Boer zoekt vrouw’ is aan hun niet besteed. ,,Alsjeblieft zeg!’’, proesten de twee het uit, terwijl we koffie drinken in het prachtige bijgebouw dat sinds twee jaar gebruikt wordt voor de opvang van hun cliënten. Het zijn buitenbeentjes, die twee meiden, creatieve buitenbeentjes. Marit volgde de modeacademie in Arnhem en Petra ging naar de Rietveld Academie in Amsterdam, om daarna voor vier jaar in Amerika te studeren. Tussendoor deed ze modellenwerk.

Marit zocht haar op in Amerika en besloot daar ook een vervolgstudie op te pakken. Toch trokken de zussen na jaren weer naar huis, naar Scharwoude. ,,De vrijheid en ruimte die je daar hebt, vind je nergens.’’

Dieren en tuinieren

Petra miste ook haar schaapjes, want zij is van de dieren en het tuinieren. Marit: ,,Ik ben meer de regelneef binnenshuis en doe de administratie. Petra moet naar buiten, zij is van het veldwerk. Ik denk dat dat door vroeger komt. Ik hielp mijn moeder in het huishouden, Petra mocht papa buiten helpen.’’

Marit werkte eerst bij een beroemde Nederlandse modeontwerper. Totdat ze overwerkt raakte en zolang terugkeerde naar Stille Pieter om daar te helpen. Petra had zich in de tussentijd op de tuin gestort. Ze schiep een paradijs met een weelderige moes- en kruidentuin, fruit- en notenbomen, een koepelkas, een tuinhuisje en overal bloemen, waar haar drie bijenvolken voor bestuiving zorgen. De heemtuin rond het bijenhuisje trekt allerlei wilde bijen, verschillende soorten hommels, libellen en sprinkhaantjes aan. ,,En daar komen weer allerlei soorten vogels op af. Vogels die we nog niet eerder rond het erf zagen, zoals goudhaantjes, puttertjes, winterkoninkjes, meesjes en zelfs een ransuiltje’’, vertelt Petra tijdens een rondleiding over het 26 hectare grote terrein, enthousiast vergezeld door de twee Border Collies Beau en Wendy.

We passeren twee imponerende landgeiten. ,,De boerderijdieren zijn ook graag in de tuin. Als er een kalfje of lammetje ontsnapt is, kijk ik eerst altijd eerst in de tuin en meestal zitten ze daar ook. Als een schaap ziek is, laat ik die vaak in de tuin aansterken. Die mag zelfs in een hangmat!’’

Rust en stilte

Vanuit de tuin hebben we een geweldig uitzicht over de weides met koeien en schapen. Rust en stilte regeren en wanneer het begint te regenen, schuilen we in de futuristische koepelkas waar Petra een verse vijg plukt en laat proeven.

Die rust is niet alleen voor de bewoners van Stille Pieter. Ook autistische kinderen en volwassenen met een licht gebrek mogen er van komen genieten. Graag zelfs, want Petra en Marit zijn iets speciaals gestart daar in Scharwoude. Petra: ,,Een soort social farm, zoals ik dat ook in Amerika zag.’’ Om het weekeinde komen hier autistische kinderen van zes tot zestien jaar uit de verre omtrek logeren en genieten van het buitenleven. Door de week maken oudere cliënten gebruik van de zorgboerderij. ,,We zijn veel buiten. Marit en ik beeldhouwen en schilderen ook veel met ze. En we wandelen over de dijk om schapen te tellen. We pauzeren op het schelpenstrandje hier verderop en wie wil kan zwemmen in het IJsselmeer.’’

Mooie plek

De zussen zijn dan niet met een boer thuis gekomen, maar hebben na veel omzwervingen wel hun passie gevonden daar waar hun roots liggen. ,,Zo’n mooie plek, die wil je delen. We plukken bloemen, groenten en kruiden, rooien aardappels die we boven een vuurtje poffen en we eten tussen de middag samen. Wie wil, helpt mee op en rond de boerderij. Maar chillen in de tuin of op binnen in de loungehoek mag ook.’’

Bijzonder stel, die twee boerendochters die er anders uitzien dan je verwacht en in hun ranke lijven harten zo groot als het omliggende land dragen. Vader Willem en moeder Riet kunnen trots zijn.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.