Terug voor de kleinkinderen

haarlem

Ze verkozen jarenlang de rust van de Dordogne boven het hectische bestaan hier, maar Henk van Schooneveld en zijn vrouw Corrie van Driessel keerden terug naar Haarlem. Voor de kleinkinderen.

Henk: ,,Mijn vrouw Corrie van Driessel en ik waren op vakantie in Frankrijk in 1991 toen wij serieus gingen zoeken naar een huis op het platteland. Wij hadden van tevoren al contacten gelegd met verschillende makelaars en elke dag gingen we op pad. Uiteindelijk vielen we voor een 90 jaar oude boerderij in de Haute Vienne, die al 16 jaar leeg stond. De stal was nog wel in gebruik, de eigenares woonde in een dorpje op 5 kilometer afstand en ging dagelijks naar de boerderij om het kleinvee te verzorgen en de fruitbomen te behandelen. Wij vielen ook voor de ruimte van 4 hectaren grond en een stukje bos. De eerste jaren gingen we alleen in vakanties en waren we druk bezig met de restauratie waarbij we steeds geholpen werden door familie en vrienden. Het was een gezellige tijd. Met zijn allen om de open haard.''

,,Op mijn 51e kreeg ik een burn-out door mijn werksituatie. Ik was financieel manager op het hoofdkantoor van de Sociale Verzekeringsbank in Amsterdam. Door de enorme stress die daardoor was ontstaan wilden wij meer rust in ons leven en een huis op het platteland leek ons dé oplossing. Ik ben op 55-jarige leeftijd gestopt met werken, maar mijn vrouw Corrie moest toen nog 5 jaar door, dus een verhuizing zat er nog niet in.''

,,Wij woonden in Haarlem in de Planetenlaan recht tegenover het zwembad. Wij hebben dat huis vrij snel verkocht omdat we het geld nodig hadden voor de restauratie van de boerderij en zijn we in een huurflat getrokken op de Anthony Fokkerlaan. Wij moesten veel aan de boerderij doen. Het dak van het woonhuis en van de stallen moest worden gerenoveerd, binnen nieuwe vloeren, er was geen sanitair, alleen een kraantje buiten. Een zwembad was natuurlijk ook fijn, met een groot overdekt terras. We bouwden een extra badkamer voor de gasten.''

,,Toen mijn vrouw Corrie kon stoppen met werken, zijn we vrij snel naar Frankrijk geëmigreerd. Eindelijk konden we onze eigen spullen gebruiken. Aangezien ik van mijn voormalige werkgever een goede financiële regeling had gekregen en met 65 jaar een ABP-pensioen, hoefde ik niet meer te werken. Het leven in Frankrijk was tevens heel goedkoop. We hadden een groentetuin, een fruitboomgaard en later ook kippen, ganzen en eenden, dus elke dag verse eieren.''

,,Op een gegeven ogenblik besef je dat de boerderij heel wat van je vergt. Je wordt zoals iedereen een jaartje ouder en het dagelijkse werk gaat zijn tol eisen. Dus op een gegeven moment besloten we de boerderij te verkopen en een kleiner huisje in een commune te kopen. Er was namelijk al verschillende keren bij ons ingebroken in de wintermaanden, als we twee maanden naar het zuiden van Spanje vertrokken waar het dan heerlijk weer was. Inbrekers lagen dan op de loer. Uiteindelijk heb ik ook voor al de ramen tralies aangebracht. Toen het huis eindelijk verkocht was aan Engelsen, zijn we naar Haarlem teruggekeerd en onze kleinkinderen waren daar zo blij mee dat we gebleven zijn.'' René van Trigt

Over Maisonnais-sur-Tardoire De boerderij van Henk en Corrie lag bij het plaatsje Maisonnais-sur-Tardoire in de Haute-Vienne, rechts boven Bordeaux en vlakbij de grens van de Dordogne en de Charante. Zij onderhielden goede contacten met hun Franse buren, die twee kilometer verderop woonden. Er woonden veel andere buitenlanders, die elkaar elke woensdag in het café troffen. De manier om te integreren is het uitnodigen van de buren voor het eten en meedoen aan de lokale festiviteiten zoals jeu de boules.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.