Fietser in oorlog

Bas Verbeek

Ad Heesbeen

Ik behoor tot de beste fietsers van Zuid-Korea. Zo. Dat durf ik best te stellen. Er is een fietshype aan de gang, met vooral de autoloze rivieroevers als populaire fietsroutes.

Sommigen racen alsof ze de Tour de France rijden, anderen zijn volledig uitgerust als professioneel mountainbiker, weer anderen zitten slechts langs de kant te pronken met hun luxueuze fietsen. Zo chique ben ik niet uitgerust, maar als het om de coördinatie en deelname aan het verkeer gaat: ik ben de beste fietser van Zuid-Korea.

Er is niet veel van te merken, maar de fietser is opgenomen in de wettelijke verkeersregels van het land. Onbekende regelgeving die vooralsnog geraffineerder is dan de fietsvaardigheden van de Koreanen. Een fietser is een volwaardige verkeersdeelnemer, die op plekken waar geen fietspad is zo rechts mogelijk op de autorijbanen moet fietsen. In sommige delen van de stad hebben ze moeite ondernomen met lijnen fietspaden op de stoep te tekenen, maar het fietsbewustzijn van de Koreanen is zo laag dat daar nietsvermoedend over gewandeld wordt. Pas nog riep iemand boos naar me: stap toch af man! Ik fietste netjes binnen de lijntjes. De fietsstroken langs de stoep zijn populaire parkeerplaatsen. Als er niet al een boom of paal op staat tenminste. Op de weg is de fietser in oorlog met de automobilist, op de stoep met de voetganger.

Links, rechts, of zwalken tussen beide, groepjes voetgangers die niet achter elkaar gaan lopen, maar van schrik een nauwe menselijke poort maken waar ik dan als fietser doorheen moet, blindelings oversteken, auto’s die toeteren ondanks dat ik in tegenstelling tot hen wél de verkeersregels volg.

Ik realiseerde me dat mijn Nederlandse fietsbewustzijn diep zit. Ik herinner me nog goed dat we vroeg op de basisschool verkeersles kregen, het schoolplein werd omgetoverd tot een druk knooppunt. Naar links kijken, naar rechts kijken, aan de kant blijven. Niks van dat alles wordt hier op school onderwezen en dat is te merken. De mensen zijn fietsen op de weg bovendien niet gewend, het zit niet in hun systeem. Het is een vreemde jungle daar op die zes-, acht-, tienbaanswegen die door de Koreaanse steden slingeren.

Nu heeft de burgemeester - een aimabele progressieve man - geopperd om eens wat meer serieuze fietspaden door de stad aan te leggen. Dat is mooi, en nodig: het aantal autorijdende verkeersdoden daalt, maar het aantal verkeersdoden op de fiets stijgt. Een serieuze klus dus, waar ze overigens wel wat Nederlanders voor in mogen schakelen, want nee, een boom midden op een fietspad zetten is geen goed idee. Op scholen, en graag ook op de bejaardensoos (vooral zij zien het fietspad als een mooie wandelroute namelijk) mogen ze daarbij best die mooie lesmaterialen van Veilig Verkeer Nederland importeren. Mocht dat plannetje falen, dan hoop ik dat het land met de zwaarst bewaakte grens ter wereld hun specialiteit inschakelt: een pad vrijgemaakt tussen twee hekken. Met veel prikkeldraad er bovenop.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.