Een met de elementen

Marja van Spaandonk
Terschelling

Nicolette van Berkel (35) werkt bij Rijkswaterstaat als verkeersleider op de Brandaris, de vuurtoren van Terschelling. ,,Ik me echt een met de elementen.”

Ze beseft elke dag hoe bevoorrecht ze is met zo’n mooie werkplek. ,,’s Nachts werk ik onder prachtige sterrenhemels, ’s ochtends zie ik de zon opkomen boven de Waddenzee en loop ik het balkon op om de vogels te horen. Als het helder is, kan ik zelfs de boorplatforms zien. Dan voel ik me echt een met de elementen.’’

Nicolette, geboren en getogen op Terschelling, komt uit een varende familie: haar opa heeft zijn hele leven in de scheepvaart gewerkt en haar ouders ontmoetten elkaar zelfs op het water, toen zij beiden op een cruiseschip werkten. „Als kind zag ik hun fotoalbums en hoorde ik verhalen van al die mooie landen die ze hadden gezien, dat wilde ik ook! Het is anders gelopen, maar daar heb ik nooit spijt van gehad.”

Romantisch

Nicolette ging naar de Hogere Zeevaartschool, waar ze een opleiding tot maritiem officier volgde. Lange tijd was ze het enige meisje in de klas, niet veel vrouwen kiezen immers voor een technisch beroep. Ze viel op, wat haar later een baan op de Brandaris opleverde. „Ze vonden het wel leuk, een vrouw in het team.”

Officieel is Nicolette ’nautisch verkeersleider’, maar ’vuurtorenwachter’ klinkt romantischer.„Dat is eigenlijk iets van vroeger, mensen hebben vaak het beeld van iemand die de hele dag door een verrekijker tuurt. Tegenwoordig is de vuurtoren uitgerust met de meest moderne apparatuur, wat de baan meteen ook veel zwaarder maakt. Ik begeleid al het scheepvaartverkeer, van Den Helder tot Delfzijl. Dat betekent dat ik altijd scherp moet zijn. Als er een aanvaring is of een schip op een zandbank loopt, ben ik daarvoor medeverantwoordelijk.”

Kinderen

Op Terschelling is Nicolette een bekende verschijning. „’Het meisje van de vuurtoren’, noemen ze me vaak. Iedereen weet me te vinden, wat soms aparte situaties oplevert. Dan belt bijvoorbeeld iemand uit de horeca om te vragen of ze het terras buiten moeten zetten. Vanaf 55 meter hoogte zie ik immers weersveranderingen als eerst.”

Nicole heeft vrijwel alleen mannelijke collega’s, maar krijgt daar alleen maar positieve reacties op. „De mannen op de schepen zijn vaak blij verrast als er een vrouwenstem door de marifoon klinkt. Maar er zitten ook nadelen om als vrouw zo’n ongewoon beroep te hebben. Mijn partner is zeeman en vaak lange tijd van huis. Een kind krijgen wordt dus moeilijk binnen deze baan. Want waar laat ik mijn baby tijdens nachtdiensten?”

Maar van baan switchen, dat komt echt niet in haar hoofd op. „Ik zou niet opgesloten willen zitten in een kantoor. Ik hou van de schoonheid van de lucht, het licht, de vergezichten… als ik op vakantie ben, mis ik altijd ’mijn’ uitzicht. Nergens anders is het zo mooi!”

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.