Verhaal over de moeilijke acceptatie van een onomkeerbaar verlies

Marco Weijers

In een wereld die door materialisme wordt gedomineerd, probeert Maureen Cartwright (Kristen Stewart) contact te leggen met haar recent overleden tweelingbroer.

Haar connectie met Lewis was altijd sterk, misschien ook wel doordat zij allebei dezelfde hartafwijking hadden. Vandaar ook hun pact: wie het eerst zou overlijden, moest er alles aan doen om de ander vanaf gene zijde te bereiken.

Haar baan als ’personal shopper’, waaraan deze intrigerende film van Olivier Assayas z’n titel ontleent, ziet Maureen ook niet als een echte functie. Het is een manier om geld verdienen en de tijd mee te doden, terwijl zij wacht tot Lewis zich zal manifesteren. Intussen zijn de mensen in haar omgeving al bijna even ongrijpbaar als de geestverschijningen waarmee zij nu en dan wordt geconfronteerd. Superster Kyra (Nora Von Waldstätten), voor wie Maureen kleding en sieraden moet regelen, laat zich vrijwel niet zien. Ook de bron van een heel stel mysterieuze app-berichten blijft lang vaag.

Stewart speelt Maureen op haar beurt als iemand die er nauwelijks is of mag zijn. Haar personage gedraagt zich als een levende paspop, haar gedachten zijn ver weg. In die zin is ’Personal shopper’ dan ook meer dan een onconventionele spookvertelling, die soms naar wat al te conventionele middelen om grijpt om z’n punt te maken. Het is vooral een verhaal over de enorme moeite die het kost om een onomkeerbaar verlies te accepteren.

Meer nieuws uit HD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.