Peddelen in Thais Giethoorn

In de voedselschuur van Bangkok gebeurt alles per boot.© Bert Sitters

Rijst wordt op de weg te drogen gelegd.© Bert Sitters

De spoorwegmarkt van Samut Sakhon.© Bert Sitters

Thais Giethoorn© Bert Sitters

Zeevruchten op de markten langs de kust.© Bert Sitters

De charme van een pontje.© Bert Sitters

Na een warme fietsdag lonkt het zwembad.© Bert Sitters

Ook voor irrigatie wordt een bootje ingezet.© Bert Sitters

Proost. Biertje na gedane arbeid.© Bert Sitters

1 / 9
Bert Sitters

Onder de rook van Bangkok ligt een uitgestrekt tuinbouwgebied om de stad van voedsel te voorzien. De gewassen worden geteeld op langgerekte perceeltjes in een labyrint van kanaaltje. Smalle bruggetjes roepen associaties op met Giethoorn. Wij stappen er op voor een ontspannen fietstocht.

De machinist van ons boemeltje uit Bangkok toetert indringend bij de binnenkomst van het station. De conducteurs hangen uit de trein en met hun snerpende fluitsignalen dirigeren zij de handelaren van de rails af. Welkom op de spoorwegmarkt van Samut Sakhon!

Het kost even moeite om onze fietsen tussen alle op de grond uitgestalde groenten door te loodsen. Bij de haven maken de gewassen plaats voor vis. Thai op de markt is een gekakel waar geen megakippenhok tegenop kan. Maar zodra een pontje ons over de rivier heeft gebracht rijden we in een oase van rust.

De groente- en fruittuin van Bangkok dient zich aan. Smalle strookjes land tussen de kanaaltjes. Handig voor de irrigatie tijdens de droge tijd, maar ook voor het dagelijks verkeer. Regelmatig kruisen we steile bruggetjes die goed uitzicht bieden op de activiteiten op het water. Vanuit bootjes wordt het land bewerkt en het fruit geplukt. Een man staat tot zijn middel in het water om met de hand de sloot uit te diepen.

Verkeersarm

De smalle weg is zo verkeersarm, dat een varaan zich op het asfalt koestert in de zon. Onze rollende wielen zorgen voor een schrikreactie: met een plons duikt het reptiel onder water. Het warme asfalt in de zon is ook ideaal om rijst te drogen, maar er is ruimte genoeg om er langs te fietsen.

Het lijkt of Thai altijd aan het eten zijn. Een groepje landarbeiders heeft net de lunch uitgespreid op een doek in de berm van de weg. Kom mee eten, gebaren ze naar ons. Dat is nu juist het leuke van reizen op de fiets. Je hebt onmiddellijk contact. Een man aan de overkant van een smal watertje roept ons. We schrikken als een oudere dame met een bootje vol bosuitjes ineens vanuit het niets tussen ons doorvaart. De dag blijft doorgaan met verrassende ontmoetingen. Fietsen in de tropen maakt dorstig, maar overal is wel een winkeltje met een koelkast vol ijskoude drankjes.

Na een verblijf in een riant resort komt bij het eerste gekraai van de hanen ook het menselijke leven in Thailand op gang op de ochtendmarkten. In Damnoen Saduak is dat op het water. Ver voor dat de bussen met toeristen arriveren zijn de bootjes al druk in de weer in het labyrint van kanalen met de aanvoer van verse producten. De Thaise bezoekers komen aanzienlijk vroeger. Tijd voor een ontbijt. Een restaurant is hier een peddelbootje met een grote ketel butagas met gasstel, of een houtskoolvuurtje aan boord. De dames zijn in hun vaartuigjes druk bezig met het hakken, snijden en het roeren in hun dampende pannen.

Certificaat

Varend tonen zij hun etenswaren aan de Thaise bezoekers op de smalle plankieren en de betonplaten lang het water. Een certificaat geeft aan dat hun etenswaren vertrouwd zijn. Op diverse plaatsen staan kleine krukjes op de steiger, maar meestel geniet men van de maaltijd op een strookje zijl of plastic langs het water.

Ons ontbijt bestaat uit gebakken banaan en noedelsoep die in een grote ketel vers voor ons wordt bereid. Verbazingwekkend hoeveel ingrediënten er in onze soepkom gaan.

De noedels eet je met stokjes. Onze buren lachen om ons gestuntel. Het eten smaakt er niet minder om en we hebben meteen aanspraak.

In zuidelijke richting rijden we steeds meer tussen de kokospalmen. Metershoge bergen kokosnoten worden langs de kant van de weg ontdaan van hun schil en bast. Uit de schoorsteen van een bedrijfje komt rook. We worden uitgenodigd om binnen te komen. In dampende kookpotten wordt het kokos ambachtelijk verwerkt tot een soort karamel die in blikken wordt gegoten. Als de inhoud eenmaal is gestold worden de blikken in een bootje geladen.

Kruisje

Het aantal volgeladen bootjes op de kanalen neemt weer toe. We komen in buurt van de volgende drijvende markt: Amphawa. Dit stadje ligt aan de brede Mea Klong rivier. Niet te verwarren met de Mekong. Na ongeveer tien kilometer priemen de torens van een neogotische kathedraal boven het water van de Mea Klong uit. De kerk staat hier al sinds 1896. Het is een opmerkelijk gezicht om Thaise kinderen een kruisje te zien slaan bij het betreden van deze kerk met een monumentaal interieur.

Na de brug over de rivier is de Boeddhistische sfeer direct terug bij de tempel van Bang Kung. Het complex met beelden van stoere mannen dateert uit de glorietijd van het koninkrijk Ayutthaya. De bezoekers komen van heinde en verre voor een bidruimte tussen de wortels van een reusachtige banyan boom.

Zeebries

De kokospalmen maken plaats voor wetlands. Een zilte zeebries brengt verkoeling. In de haven van Ban Laem is men druk in de weer met het lossen van de vangst vanuit de bonte vissersboten.

’Suikerbroden’ van het karstgebergte tekenen de horizon. Op een van de toppen schittert een kasteel uit een sprookjesverhaal in het zonlicht. We hoeven niet naar boven te fietsen, want er gaat een kabeltreintje. Het blijkt een heilige heuvel: koning Rama IV liet hier in 1860 een van zijn paleizen bouwen. Een groep paleisheuvelapen trekt onze aandacht om eten te scoren.

Fietsen langs het strand is een genot. Net als de Thai laten we ons in een strandtentje verwennen met seafood. De laatste kilometers van onze tocht gaan over de boulevard van Cha Am en monden uit in een waar fietsfeest. We pedaleren tussen lachende Thai die massaal naar ons zwaaien vanaf hun vierpersoonstandems. Een afsluiting op maat van een exotische fietstocht!

Wat & Waar

Asian Way Of Life (www.awol.nl) heeft een vlakke fietsroute langs de drijvende markten. Deze reisorganisatie zorgt dat fietsen mee kunnen in het vliegtuig en regelt een transfer van de luchthaven naar een hotel. Ter plekke kunnen goede fietsen met tassen en alle accessoires ook worden gehuurd.

Thailand is een veilig en gemakkelijk land voor een fietsvakantie met goede wegen en voorzieningen op fietsafstand. De medische verzorging staat op een hoog peil en het eten is betrouwbaar. Gekoeld flessenwater is overal te koop.

De beste tijd om te fietsen is van november tot met februari. Van maart tot en met mei kan het echt heet zijn.

Meer info: www.thaisverkeersbureau.nl

Meer nieuws uit HD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.