Oma

Hein Flach

Motorrijders worden zelden begrepen.

Motorrijders worden zelden begrepen. Dat gedoe met dat pak. Die helm op je kop. Die regen. En bovenal, de kou. Ik haalde op mijn 19e het motorrijbewijs. Geld voor aanschaf van een motor had ik niet. Mijn ouders weigerden voor bank te spelen.

Maar toen oma dat hoorde veranderde alles op slag. Ze zei: Gosse, mijn broer, reed vroeger op een Harley. En oma schoof drieduizend gulden. Dat was in 1979. Wanneer ik terug zou betalen, moest ik zelf maar bepalen.

Ik heb dezelfde blauwe BMW nog steeds. Hij ziet er niet uit, maar dat is de buitenkant. Hij heeft lol in het leven. Als er een probleem is, betreft dat nooit de BMW, maar mezelf. Mijn vingertoppen zijn bij vorst nogal gevoelig. Tot min acht gaat het wel, maar daarna.

Ooit dacht ik dé oplossing gevonden te hebben. Ik logeerde in Friesland op de boerderij van familie en had afgesproken om de volgende ochtend naar mijn broer in Groningen te rijden. Ik vertrok bij min vijftien, want het was een strenge winter. Om mijn vingers zat aluminiumfolie, daarover wollen sokken en dikke leren wanten.

In Groningen heb ik drie dagen gewacht tot de dooi inviel. Het regende toen ik de stad uitreed, de ijspegels hingen aan de lantaarnpalen.

In het voorjaar dat volgde ging ook oma op reis, naar een andere wereld. Soms bekruipt me het gevoel dat ik haar nog iets schuldig ben.

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.