'Song from far away' raakt het hart niet

Eelco Smits als Willem. Foto Jan Versweyveld

Nanska van de Laar

De tekst van de Engelse toneelschrijver Simon Stephens is mooi, het spel van Eelco Smits doorleefd en oprecht. En toch slaagt de monoloog ’Song from far away’ er niet in je als toeschouwer te raken.

Ligt het aan de wat al te nadrukkelijk opgelegde symboliek in de regie van Ivo van Hove? Of is het gewoon moeilijk om mee te leven met een man zoals Stephens creëerde, een man die op de vlucht is voor zichzelf? Een mooie voorstelling, dat zeker. Maar niet een die het hart raakt.

Kwetsbaar

Willem is een jonge, succesvolle financieel expert in New York. Twaalf jaar geleden heeft hij zijn vriend en zijn familie in Nederland achtergelaten en nooit keek hij achterom. Dan ontvangt hij het bericht dat zijn jongere broer totaal onverwacht is overleden aan een te laat ontdekte hartkwaal. Heen en weer geslingerd tussen woede en verdriet reist Willem naar Nederland. Eenmaal daar vindt hij nergens aansluiting. Zijn ex blijkt inmiddels heel gelukkig met een andere man, zijn vader maakt hem alleen maar verwijten, Amsterdam sluit zich voor hem af. In een kale hotelkamer probeert hij in brieven aan zijn dode broer te verwoorden waar het mis ging. Beetje bij beetje brokkelt het pantser dat hij in twaalf jaar New York heeft opgebouwd af.

Dat laatste heeft regisseur Van Hove heel letterlijk genomen, door Smits gaandeweg zijn kleding te laten uittrekken. Eerst zijn schoenen, zijn overjas, dan zijn vest, zijn hemd, zijn broek, tot de acteur naakt en kwetsbaar op het podium staat. Met slechts het geruis van de airco op de achtergrond is hij zonder enige bescherming overgeleverd aan de gedachten die hij jarenlang succesvol heeft weten te onderdrukken. Waarom ging hij weg bij Isaac, waarom verwijt zijn vader hem dat hij nooit van zijn broer gehouden heeft?

Ook in het decor (van Jan Versweyveld) wordt de kilheid tot het uiterste doorgevoerd. Een lege kamer, met slechts een sobere schemerlamp en twee ruiten die alles wat Willem doet weerspiegelen, meer is er niet.

’Song from far away’ is het tweede deel van wat een drieluik monologen over eenzaamheid moet worden. Maar waar Halina Reijn in het eerste deel, ’La voix humaine’, tot tranen toe weet te ontroeren, blijft ’Song from far away’ een wat afstandelijk schouwspel. Later dit seizoen gaat deel drie, ’De andere stem’, geschreven en gespeeld door Ramsey Nasr, nog in première.

Toneel

’Song from far away’, door Toneelgroep Amsterdam. Tekst: Simon Stephens, vertaling: Rik van den Bos, regie: Ivo van Hove. Spel: Eelco Smits. Bijgewoond op 19 augustus in de Stadsschouwburg te Amsterdam. Daar nog te zien t/m 22/8 en 25 t/m 29/8. Vanaf mei 2016 landelijke tournee. www.tga.nl

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.