'Atlantic.' bij vlagen betoverend

'Atlantic.'. Foto PR

Nanska van de Laar

Het zeil van zijn surfplank is genoeg als deken en met wat tape over de dikke blaren op zijn handen kan hij wel weer verder. Fettah heeft geen zin meer om langer te blijven dralen. Hij wil weg uit het simpele gezinsleven aan de Marokkaanse kust. Surfend richting Europa probeert hij de vrijheid te vinden waar hij zo naar smacht.

Dat levert prachtige beelden op in het poëtische drama ’Atlantic.’. Helikoptershots bij zonsondergang van een surfplank op een uitgestrekte oceaan, spectaculaire stunts in de golven; de vrijheid waar Fettah zo naarstig naar op zoek is wordt er haast voelbaar door.

Ook in kleinere momenten weet regisseur Jan-Willem van Ewijk zijn hoofdpersoon treffend neer te zetten, zoals wanneer de surfer blindelings langs de strandgangers van Casablanca loopt om vervolgens bij een troosteloos en vrijwel verlaten zwembad uit te rusten.

Lovenswaardig

Het is lovenswaardig dat Van Ewijk het aandurft om met een minimum aan dialogen te werken, maar dat komt de duiding van het onderliggende drama - verteld via een soms lastig te volgen flashbackstructuur - niet altijd ten goede. ’Atlantic.’, gevuld met klassieke muziek en gefluisterde, mijmerende voice-overs, is vooral een film die het moet hebben van de bij vlagen betoverende sfeer.

 

’Atlantic.’

Regie: Jan-Willem van EwijkMet: Fettah Ahllamara, Thekla Reuten, Mohamed Majd Drie sterren

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.