Hans Assendelft verliest arm door ongeluk en knokt al acht jaar voor zijn geld

Hans Assendelft toont zijn kunstarm. Foto Toussaint Kluiters

De enorme zwelling van een CRPS-aandoening. Archieffoto

1 / 2
Jan Kuys
Heemstede

Het is een gruwelijk verhaal. Hans Assendelft, die voor zijn werk meubels vervoert, krijgt op 11 september 2005 een stukje glas in de pols van zijn linkerhand. Het zet zijn leven op zijn kop en het is het begin van een al acht jaar durend gevecht om geld.

Na het ongeluk begint zijn hand al snel enorm te zwellen. Onderzoek wijst op doorgesneden pezen en een zenuw. Een operatie blijkt noodzakelijk, maar heeft niet het gewenste resultaat. De hand is inmiddels drie keer zo dik, er druipt lichaamsvocht uit en de zwelling trekt door zijn hele arm. Hij heeft ondraaglijke pijnen en de artsen kunnen 14 maanden later niet anders dan tot amputatie van zijn arm overgaan.

Hij blijkt een Complex Regionaal Pijn Syndroom (CRPS), ook bekend als posttraumatische dystrofie, te hebben, dat alle weefsels en functies van been of arm aantast en in een aantal gevallen leidt tot het afstoten van lichaamsdelen. Na de amputatie begint voor hem een lange weg naar herstel en leren leven met zijn handicap, maar ook een strijd om in zijn levensonderhoud te kunnen voorzien.

Advocaat

Artsen hadden hem al gewaarschuwd: ’Dit kan slecht aflopen.’ Omdat zijn werkgever niet verzekerd was, heeft Assendelft al in een vroeg stadium contact opgenomen met letselschadeadvocaat Ton van der Weijden. In een interview in deze krant had Van der Weijden gezegd, dat zijn juridische steun de klant geen cent kost, als de aansprakelijkheid (in dit geval van de werkgever) wordt erkend. Daar ging Assendelft maar van uit. Weliswaar had Van der Weijden hem een contract laten tekenen, waarin stond dat de klant betaalt, als de advocatenkosten niet vergoed zouden worden, maar dat was meer een formaliteit. Zo dacht hij.

Niet dus. De letselschadekamer van de rechtbank Den Haag erkende in 2008 weliswaar de aansprakelijkheid van de werkgever, maar maakte tijdens de behandeling van de zaak korte metten met de voorgelegde advocaatkosten, die dan bij elkaar zijn begroot op zo’n 75.000 euro. Volgens de rechters is dit een extreem hoog bedrag en is in deze zaak een maximale vergoeding van 25.000 euro aan kosten redelijk en billijk. Daarbij zijn ook de kosten van het ingeschakelde expertisebureau begrepen. Een deel van het toegekende bedrag was dus bestemd om de kosten van het bureau te voldoen. Assendelft heeft Van der Weijden op dat moment al zo’n 30.000 euro betaald aan niet te verhalen gerechtelijke kosten.

Claim

Maar dan resteert nog een aan de advocaat te betalen bedrag van 45.000 euro. En dus komt Van der Weijden één (!) dag na de rechterlijke uitspraak alsnog dat geld claimen bij de familie Assendelft. En of ze snel wil betalen, want anders komt er rente bij. Assendelft vindt evenals de rechtbank de claim buiten proporties, maar beseft een contract te hebben getekend. Er wordt onderhandeld. Omdat ook Van der Weijden zich realiseert wel eens geroepen te hebben dat hij ’gratis’ werkt voor zijn klanten als de aansprakelijkheid wordt erkend, komen beide partijen uit op een nabetaling van 33.000 euro.

De rechtbank heeft Hans Assendelft uiteindelijk een letselschadevergoeding toegekend van 175.000 euro, die keurig is voldaan door zijn voormalige werkgever. Hij is op dat moment 48 jaar en moet daarmee tot zijn pensioen de WAO-uitkering aanvullen. Van dit bedrag zijn echter al heel wat onkosten betaald, waaronder de aanschaf van een kunstarm en het bedrag van 63.000 euro voor Van der Weijden.

Niet aan gedacht

Dat is allemaal al een lange tijd geleden. Maar daarmee is de zaak nog niet afgedaan. Vorig jaar ontdekte Assendelft dat hij geen informatie meer kreeg over zijn pensioenopbouw. Navraag bij het eerder door de advocaat ingeschakelde expertisebureau leerde hem dat deze post in 2008 niet voorkwam op de lijst met besproken vergoedingen bij de rechtbank. Kwestie van niet aan gedacht. ’Heb ik daar zoveel geld voor betaald’, dacht Assendelft.

Hans Assendelft claimt alsnog een vergoeding bij Van der Weijden en binnen een mum van tijd staat het verlangde bedrag op zijn rekening. Volgens Assendelft zijn letselschadeadvocaten voor dit soort bedrijfsongevallen verzekerd en heeft de verzekering uitgekeerd.

15.000 euro

Maar ook het expertisebureau heeft nog een verrassing voor hem in petto. Het bureau heeft nog niets betaald gekregen en een rekening van 15.000 euro voor verrichte werkzaamheden naar Van der Weijden gestuurd, maar die verwijst het bureau naar de familie Assendelft. Indachtig de eerdere uitspraak van de rechtbank Den Haag meent het expertisebureau dat Van der Weijden het bureau heeft ingeschakeld en dientengevolge de rekening dient te voldoen. Het bureau legt de nota dus neer bij de letselschadespecialist, die van mening blijft dat Assendelft voor deze kosten moet opdraaien. Ondanks het feit dat hij Assendelft in een getekende overeenkomst finale kwijting heeft verleend. Het expertisebureaus rest dan niets anders dan een klacht over Van der Weijdens handelwijze neer te leggen bij de Orde van Advocaten. Het wachten is nu op een uitspraak van de Orde.

Zolang er een klacht bij de Orde van Advocaten ligt, wil Ton van der Weijden niet op de kwestie ingaan.

Wanneer er een uitspraak komt in deze zaak is niet bekend.

Wat is posttraumatische dystrofie ofwel CRPS?

Posttraumatische dystrofie of het Complex Regionaal Pijn Syndroom (CRPS) is een vorm van een doorgeslagen zenuwontsteking. Vanwege weefselschade komt er een ontstekingsreactie, die tot genezing moet leiden, maar niet meer is te stoppen en op hol slaat. Er bestaan lichte en ernstige vormen van CRPS. Bij een ernstige aandoening kunnen alle weefsels en functies worden aangetast, wat kan leiden tot invaliditeit en moeilijk te behandelen pijn. In voorkomende gevallen nemen artsen hun toevlucht tot amputatie om erger te voorkomen.

Mensen met CRPS krijgen te maken met overmatige zweetafscheiding en een grote gevoeligheid voor pijnprikkels. Na verloop van tijd verdwijnen het vetweefsel en de spieren uit de getroffen ledemaat. Ook is sprake van botontkalking, zodat de ledemaat als het ware helemaal wegteert.

Jaarlijks krijgen in Nederland ongeveer 8000 mensen met deze complicatie te maken. De meesten genezen binnen korte tijd. CRPS kan na genezing weer terugkeren.

Meer informatie over CRPS bij Patiëntenvereniging CRPS, Postbus 31157. 6503 CD Nijmegen. Tel. 013-4554951,website: www.crps-vereniging.nl

Onzekerheid en stress door CRPS

Wie, zoals Hans Assendelft en zijn gezin, getroffen wordt door een ernstige vorm van CRPS, wacht een onzekere en stressvolle toekomst. Het kwijtraken van een arm verandert je leven compleet. Je inkomen valt weg, je bent invalide, en je bent verzeild geraakt in een traumatische situatie, waardoor het ook een stuk moeilijker wordt om mentaal het evenwicht te behouden. Hoe ga je zelf om met zo'n ingrijpende verandering in je leven en hoe reageert het gezin daarop? Hoe lang word je gekweld door de vraag, waarom dit jou moet overkomen?

Als gevolg van lopende procedures in zijn zaak is Hans Assendelft al 8 jaar bezig met het verwerken van het ongeval. In 2005 gebeurde het ongeluk, in 2008 deed de rechtbank uitspraak en in 2012 kwam een onbetaalde claim van 15.000 euro boven zijn hoofd hangen. Zo langzamerhand wil hij de affaire achter zich laten en gewoon doorgaan met leven. ,,Dat kan ook, want met de advocaat heb ik een overeenkomst met finale kwijting gesloten, dus hoe kan hij nu stellen dat ik dat bedrag alsnog zou moeten betalen?''

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.