Instantplanten

Narcis.

Nanska van de Laar

’Een duit in het zakje doen’, ’stuivertje wisselen’, ’een fluitje van een cent’ - het zijn uitdrukkingen die verwijzen naar munten die niet meer bestaan. In de taal leven dingen voort die in het echte leven allang verdwenen zijn.

Dat geldt ook voor zegswijzen die te maken hebben met de tuin. Dopt u nog wel eens uw eigen boontjes? Ik durf te wedden van niet. Onder volkstuiniers kom je ze misschien nog wel tegen: door weer en wind gelooide mannen die met een flinke zak tuinbonen op de bagagedrager naar huis fietsen om daar aan de keukentafel zwarte vingers te krijgen van het bonen doppen, maar voor de meesten van ons komen die bonen toch uit het diepvriesvak van de supermarkt.

Zelf ben ik nog zo achterlijk dat ik mijn vuile borden afwas met de vatenkwast - hoewel: die is natuurlijk allang veranderd in de vatenborstel - en mijn schoongewassen onderbroeken aan de waslijn in de tuin te drogen hang, wat toch door velen als behoorlijk conservatief wordt gezien, maar zelfs voor mij is het bonen doppen niet meer dan een verre herinnering.

Wat ik me ook nog herinner, is dat we vroeger thuis in het najaar bloembollen in potten plantten en die ingroeven, om ze in het voorjaar weer op te graven om in de huiskamer in bloei te laten komen. Vaak was de grond bevroren op het moment suprême waarop de potten naar binnen moesten, wat tot veel gevloek en gesteun leidde. Want aan afdekken deden we niet, bij ons thuis.

Folklore

Maar ook deze primitieve wijze van het opkweken van bollen voor binnenbloei is folklore geworden. Een paar weken geleden kocht ik bij de supermarkt een schaal met 20 narcissen

’Tête à tête’ voor, als ik me goed herinner € 3,99. Daar ga je toch geen potten meer voor ingraven. Ook de bloembol is tegenwoordig een instantproduct.

Denk niet dat ik dat betreur; ik vind het een geweldige ontwikkeling dat je bij supermarkten en doe-het-zelf winkels voor weinig geld potten vol hyacinten, blauwe druifjes, irissen en narcissen kunt kopen. Ik maak er zelf gretig gebruik van en van een pot vol bollen heb je langer plezier dan van een bos bloemen. Maar wat me stoort is het gebruik om de uitgebloeide bollen na gebruik in de vuilnisbak te mikken. Want de bloembol is hard op weg om niet alleen een instant- , maar ook een wegwerpproduct te worden.

Niet winterhard

En dat terwijl de uitgebloeide bol nog een heel leven voor zich heeft. En wat is er gemakkelijker dan de bollen in de tuin te planten? Tenminste - als de grond niet keihard bevroren is, maar in dat geval kun je gemakkelijk op de dooi wachten. Geplante narcissen en blauwe druifjes zullen het volgende jaar beslist weer bloeien, en zelfs de kieskeurige hyacinten houden het in veel tuinen aardig lang vol. Heb je geen tuin, of is hij vol, dan zou je die uitgebloeide bloembollen toch tenminste in het gemeenteplantsoen kunnen planten, in het kader van de participatiemaatschappij.

De enige plant die je niet in de tuin kwijt kunt is de amaryllis, want die is niet winterhard. Maar ook die hoef je niet weg te gooien, want bij een goede verzorging bloeit die jaar op jaar. Vooral bij de wat exclusievere soorten, zoals de cybister amarillis, is het vertroetelen van de uitgebloeide plant zeker de moeite waard.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.