Marjolein Meijers kan niet kiezen

Santpoort-Noord

Wie Marjolein Meijers zegt, zegt nog steeds De Berini's. Terwijl het oer-Rotterdamse podiumechtpaar, dat elkaar voortdurend in de haren zat, toch alweer zo'n tien jaar uit elkaar is.

,,Het publiek denkt vaak dat De Berini's alleen maar lollig waren. Dat was in het begin wel zo, toen was het inderdaad lang leve de lol en kibbelen met elkaar, maar vanaf het tweede programma ging het over pittige onderwerpen als dementie, verlaten worden of integratie. Het waren de personages Annie en Harrie die het grappig maakten.''

Meijers toert langs de theaters met diverse voorstellingen. Ze moet zelf even tellen: ,,Oud en Nieuw, Van Berini tot Solex, Hongerig Hart, Oma vertel 's, De Familieband en Kampvuur. Het zijn er zes! Ik maak nieuwe voorstellingen, maar blijf de oude doorspelen. Daardoor heb ik heel veel liedjes en is het ongelooflijk lastig te kiezen welke nummers je speelt.''

,,Van Berini tot Solex gaat over de mannen door wie ik met verschillende muziekstijlen in aanraking ben gekomen. Met De Berini's was het rock 'n roll, daarna kwam old time, blue grass, country, cajun, Oost-Europese en Ierse muziek.

De Familieband bestaat uit mijn man Walter en zijn broer Onno Kuipers, aangevuld met hun oom Rens van der Zalm. Hij is de vaste begeleider van Frank Boeijen en Youp van 't Hek. Kampvuur is weer een heel ander programma. Dat is met twee Jannen: Jan Rot en Jan van der Meij.''

Rode draad

De meeste liedjes van Marjolein zijn serieus, melancholisch en ontroerend. De lach zit in de komische verhalen die tussendoor verteld worden.

,,Rare echtgebeurde verhalen uit eigen koker. Daar koppel ik dan een lied aan dat de diepte ingaat en zo krijg je een mooi contrast van emoties. Inspiratie voor de teksten vind ik dicht bij huis, zoals mijn stiefzoon. Door mijn relatie met Walter had ik plotseling ook een zoon van zes. Hij is nu vijftien. Ik wilde nooit kinderen en dat had te maken met mijn eigen jeugd. Ik was een nakomertje in een groot gezin. Samen met mijn vader ging zo'n beetje iedereen het huis uit en bleef ik achter met mijn moeder en broertje. Afscheid is de rode draad van mijn jeugd.''

Alcohol

In haar stiefzoon herkent Marjolein veel van haar eigen 'ouwe shit'. ,,Zijn moeder had dezelfde problemen door de alcohol als de mijne. Dan leef je als kind altijd met een mengeling van angst, boosheid en loyaliteit. Je maakt je zorgen.

In mijn lied 'Naden van de tegels' probeer ik het noodlot te bezweren door dwangmatig op de naden van de stoeptegels lopen. Zoiets doe je omdat je niet weet wat je thuis gaat aantreffen. Dat is heel heftig ja. Hetzelfde zag ik dus bij mijn stiefzoon. Hij was altijd zó zorgzaam en zó braaf, op het ziekelijke af.

We waren trots toen hij een keer te laat thuis durfde te komen. Dat betekende dat hij zich bij ons op z'n gemak voelde. Een kind heeft het recht om een gat in z'n broek te vallen en op zijn sodemieter te krijgen.''

Verdrietig

Een enkele keer komt het voor dat Marjolein een nummer, hoe mooi ook, niet op het podium vertolkt. Dan komt het té dichtbij. ,,Dat moet ik gewoon niet doen. Dat heb ik met een lied waarin ik mezelf zie lopen als kind: Met moedige stappen, neus in de wind en in een houtje-touwtjesjas. Daar word ik zó verdrietig van als ik dat zing.''

Vrolijk wordt zij van de uitspraken van haar stiefkind, die ze in de loop der jaren bijhield en die je soms terugziet in haar teksten. Zoals over een hondje dat hij was tegengekomen: ,,Jammer dat het niet kon praten, anders had ik nu zijn naam geweten.''

TheaterMarjolein Meijers treedt de komende tijd met diverse programma's op in de regio: 3/3 Lisse, Kasteel Keukenhof met 'Van Berini tot Solex', 22/3 Santpoort-Noord, Mosterdzaadje (15 uur) met 'De Familieband' en 16/4 Hoofddorp, De Meerse met 'Kampvuur'

Keuze van de redactie