Vitamine W

Remco Veldhuis & Richard Kemper. Foto PR

Nanska van de Laar

Ik ben gesloopt! Ik kan niet meer. Wat ben ik toe aan een portie vitamine W zeg. Je komt er op vakantie echt weer even goed achter hoe f*&@%-ing veel werk het eigenlijk is: kinderen.

Normaal gesproken vangt de crèche, school en de naschoolse een x-aantal dagen van de week de klappen op, maar op vakantie zijn ze ineens weer 100% van jou. Als je tenminste niet je bestemming hebt geselecteerd op de aanwezigheid van een 24/7 kidsclub dan hè. Ik vond altijd wat van ’dat soort’ mensen maar ik begin ze steeds beter te begrijpen. Vakantie is afzien. Dat klinkt allemaal niet zo aardig maar het is gewoon zo. De ochtenden draaien altijd al om hun, maar die worden niet gecombineerd met avonden die nogal om óns draaien!

In Nederland raak ik de Uzo, Sangria, Raki en Pernod, niet aan omdat het niet te zuipen is bij een kamertemperatuur van 19 graden. Maar bij een omgevingstemperatuur van 30 graden die langzaam afkoelt tot 26 lijkt het goddelijk. En die laatste temperatuur tik je pas aan rond 01:30... Auw.

En de volgende dag ga je weer voor de bijl als die ober bij de rekening weer een fles op tafel zet en roept: ’fromme die house!’ Maar dat is maar één aspect. Overdag ben je ook nog eens de juf, de kidsclub en beste vriendin tegelijk. Ik vertel over een tempel, heb jeukende handen van het armbandjes Loomen en kleed eindeloos Barbies aan en uit. Ik ben een paard, Kristel van K-3 en een opblaaskrokodil.

En ik ben kok. Want ik moet voor de kleine in elk restaurant opnieuw iets eetbaars zien te fabriceren uit Fetakaas, rauwe ui, olijven en spaghetti. En ik doe de was. Op de hand, in een emmer met een lokaal poeder dat maar niet stopt met schuimen. Ik ontpit en snij watermeloen tot ik een ons weeg en ik doen de boodschappen in de snikhete middagzon als de rest ’siësta’ houdt.

En nou hoor ik jullie denken: ’Waar is de moeder in dit hele verhaal?’ Terechte vraag, maar omdat ik tijdens het theaterseizoen vaak de dans ontspring probeer ik haar op vakantie zoveel mogelijk te ontlasten. Niet dat ze daar overigens oog voor heeft hoor, want ik blijk nog verdomd veel fout te doen in mijn tijdelijke fulltime daddynanny functie. Maar dat terzijde.

En omdat zij wel redelijk relaxte dagen heeft is ze tegen 23 uur wel in voor een flesje Uzo, Sangria, Raki of Pernod...’Kom schat, we nemen het er van, het is vakantie!’ Wat ik zeg, ik ben kapot en ben erg toe aan vitamine W. De W van werk. Of wegwezen, het is maar hoe je het ziet. Ik heb deze column dan ook allang af, maar mijn vrouw is nu de kinderen in bad en bed aan het doen. Sorry, schat, ik móet echt even werken... heerlijk.

Met de groeten van Kemper,

Remco Veldhuis

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.