Na een jaar stilte werd ik onaangenaam verrast door het besluit van een cliënt over het erkennen van zijn kind | column

Assia Krim

Assia Krim is familierechtadvocate en mediator, ze woont in Zandvoort, haar praktijk is gevestigd Haarlem. Om de week schrijft ze op deze plek over wat ze tijdens haar werk meemaakt.

Zijn dossier hangt al meer dan twee jaar in de kast en na één jaar van stilte stuur ik hem een mail met de vraag of hij nog gebruik wil maken van mijn juridische diensten.

Direct gaat de telefoon. ‘Het spijt mij dat je niets meer van me hebt gehoord. Ik heb het afgelopen jaar mijn moeder en mijn vader verloren. Het was een zwaar jaar.’

Hij vertelt dat hij door een diep dal is gegaan, waardoor ‘onze’ zaak verwaterd is. Met ‘onze’ zaak bedoelt hij zijn wens om zijn dochter te mogen erkennen door middel van een verzoek vervangende toestemming erkenning.

Het is twee jaar geleden dat ik hem daarover voor het eerst spreek. Zijn ex-vriendin is zwanger als zij uit elkaar gaan. Hij wil bij de zwangerschap betrokken worden, maar hij krijgt op al zijn verzoeken hetzelfde antwoord: ‘Laat mij met rust.’

Ik heb zijn ex-vriendin brief gestuurd, waarin ik onder andere de vraag stel wanneer het kindje geboren is en hoe het kindje heet. Ook verzocht ik namens mijn cliënt om een omgangsregeling. Het antwoord kwam van haar advocaat: ‘Het kindje is pas geboren en omgang is niet aan de orde. Er hebben zich meerder geweldsincidenten voorgedaan. Het vertrouwen van mevrouw in meneer is ernstig geschaad.’

Bij het lezen van de brief, zo vertelt de man mij, springen de tranen in zijn ogen.

‘De relatie was giftig, we waren niet goed voor elkaar, maar nu lijkt het alsof ik haar heb mishandeld. Ik heb haar niets gedaan wat zij mij niet ook heeft aangedaan. Ik wil mijn kind zien. Ik wil weten wat voor geslacht mijn kind heeft en hoe mijn kind heet. En zelfs dat gunt ze mij niet.’

Dezelfde dag vraag ik bij de gemeente een afschrift op uit de basisadministratie personen, waarbij ik de gemeente verzoek de naam, geboortedatum en geboorteplaats van het kind op te vermelden. Een paar dagen later is het antwoord binnen. Ik bel mijn cliënt op en deel het blijde nieuws met hem: je hebt een dochter! Wat een fijn gevoel is dit om hem dit te kunnen vertellen.

Na een korte stilte hoor ik hem huilen. ‘Dank je wel’ zijn de woorden die hij nog net weet uit te brengen. Na dit gesprek hoor ik lange tijd niets van hem. Tot vandaag.

‘Met mijn vader heb ik voor zijn overlijden vaak en lang over mijn vaderschap gesproken. Hij vroeg mij hem te beloven om geen contact meer te hebben met de moeder van mijn dochter.’

‘Zij is giftig en je moet voor haar oppassen. Als je contact met haar houdt, dan zul je leven in ellende want zij houdt nooit op. Zij mag via jullie dochter niet met haar handen aan jouw erfenis komen’ waren de woorden van zijn vader.

‘ Vertel jij mij nu dat jij jouw kind niet wil leren kennen?’, vraag ik fel.

‘Het spijt mij. Ik heb een belofte gedaan.’

Assia Krim is familierechtadvocate en mediator, ze woont in Zandvoort, haar praktijk is gevestigd Haarlem. Om de week schrijft ze op deze plek over wat ze tijdens haar werk meemaakt.

Meer nieuws uit Haarlem

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.