Zou het water in Limburg onze tranen om Peter R. de Vries kunnen zijn? Het kan bijna niet anders | column

Zou het water in Limburg onze tranen om Peter R. de Vries kunnen zijn? Het kan bijna niet anders; de stroom is krachtig, niet te stoppen en het raakt iedereen. En het blijft maar komen, we kunnen er niks aan doen. Maar hoe we ook huilen, het lucht niet op dit keer, we lopen onder.

Ik kijk al dagen TV en scroll door mijn sociale media. Ook daar stromen we over. Op Instagram post iedereen een foto van Peter. Stomme gedachten vechten om voorrang. Moet ik dat ook doen? Denken mensen anders dat ik het niet erg vind? Kenden al deze mensen hem persoonlijk? Of is dat is helemaal niet nodig? Misschien huilen we wel omdat zijn verlies ons herinnert aan het verlies van iets in onszelf: moed, rechtvaardigheid, vastberadenheid.

Peter R. de Vries stond niet bekend als nationale knuffelbeer. Maar de anekdotes over hem schetsen een karakter waar we allemaal jaloers op zijn. Iemand die geeft om anderen. Zich inzet voor het goede. Niet maalt om de gunst van het grote publiek, maar trouw blijft aan de waarheid, hoe impopulair die ook is. Zich er niet makkelijk vanaf maakt en geen compromis sluit, zelfs als zijn veiligheid in gevaar komt.

Je zou bijna zeggen: zo’n voorbeeld kom je maar heel af en toe in de geschiedenis tegen. De laatste keer is alweer een paar duizend jaar geleden. Zo willen we allemaal wel zijn. Maar hoe vaak duiken we weg als we een verkeersruzie zien? Lopen we door als iemand op de parkeerplaats zijn vrouw staat af te bekken? Als je per se ergens iets van betekenis wil zien in deze trieste situatie is dat Nederland elkaar vindt in waar Peter R. de Vries voor stond. Dat we dat belangrijk vinden, hoe verschillend we ook zijn. Een schrale troost.

Zijn dood en de watersnood in Limburg verstoorden afgelopen week bruusk het sorry-gewauwel in Den Haag. Rutte en De Jonge kregen van nationaal geweten Diederik Gommers via Instagram de opdracht om ‘sorry’ te zeggen omdat ze de versoepelingen verkeerd hadden ingeschat. Dat jongeren massaal twee middelvingers opsteken naar de regels en fake sceenshots maken van valse PCR testen om te kunnen hossen en tongen was volgens de Tweede Kamer iedereen aan te rekenen, behalve de jongeren zelf. Om de bewindslieden nog verder te tergen moesten ze van de Tweede Kamer ook meteen ‘sorry’ zeggen voor het feit dat ze ‘sorry’ hadden gezegd voor de slechte persconferentie in plaats van ‘sorry’ voor de versoepelingen. En toen Rutte en De Jonge dan maar alsnog overal ‘sorry’ voor zeiden, vroeg de Kamer zich af hoe oprecht die sorry’s eigenlijk allemaal waren? Dit ging wel heel erg makkelijk!

Wat een zinloze navelstaarderij. Die luxe hebben we helemaal niet! Het voelt alsof je tijdens het neerstorten van een vliegtuig met je vrouw gaat discussiëren over wiens idee deze stedentrip eigenlijk was. Of je op een zeilboot midden in een orkaan aan je kinderen vraagt of ze zich goed hebben ingesmeerd. Of je tijdens het hozen van je huis je man eraan herinnert dat ie nog wel de plinten moet doen. Er is maar een conclusie; we stromen over. En we hebben vakantie nodig. Maar ja… wie heeft daar nu nog zin in?

Instagram @richardkemper

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.