Premium

Het huis is Marianne te groot, maar ze wil er niet weg

© Foto Marcel Rob

In 1973 was het huis nog een bouwval. Marianne Schuurman en haar man Ruud kochten het bovendien met huurders. „Als echte Horinezen wilden we in de stad blijven wonen.”

Het duurde nog een jaar voordat die vertrokken en toen pas kon het jonge stel aan de slag. „Ruud zat in de bouw en dan durf je zoiets als dit klushuis wel aan. We hadden in dat jaar wachten goed kunnen sparen voor alle verbouwingen die eraan zouden komen. De architect had een tekening gemaakt en we kregen wat subsidie”, blikt Marianne terug. Eerst werden de keuken achter en het toilet buiten (!) gesloopt. „We hadden 6.000 bakstenen besteld, die op de dag voor Kerst werden bezorgd. We wilden ze niet voor laten liggen, dus hebben mijn man en zijn broers, die ook in de bouw zaten, alles lopen sjouwen naar de tuin. Nét voordat de kerkklokken gingen luiden om middernacht waren ze klaar. Nog elk jaar hoor ik de kerk op kerstavond en herinner ik me deze gebeurtenis.”

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.