Toekenning van de alternatieve Nobelprijs voor onderzoek naar de aandoening misofonie stemt tot nadenken, in breder verband, over onze overgevoeligheid ’voor alles’ | Commentaar

Jean Philippe Rameau (1683-1764) was een gelauwerd Frans componist. Tijdens een bezoek aan een mooie Parisienne stond hij plotseling op van zijn stoel en pakte het hondje -dat de vrouw tijdens de conversatie achteloos had geaaid- van haar schoot om het uit het raam van de derde verdieping te werpen.

Rameau schijnt het verbijsterde gezelschap bij wijze van verklaring te hebben toegebeten: ’hij blaft in een valse toonsoort’. Overduidelijk een geval van misofonie. Hoogleraar psychiatrie Damiaan Denys van het Amsterdam UMC deed jarenlang onderzoek naar deze aandoening.

Mensen met dit syndroom worden zo agressief van bepaalde geluiden dat ze moordneigingen kunnen ontwikkelen. Smakken, slurpen, keel schrapen en dergelijke, brengen deze patiënten tot razernij. Denys kreeg vrijdag daarvoor de ig-Nobelprijs. De alternatieve Nobelprijs wordt sinds 1991 jaarlijks uitgereikt.

Hoewel de onderscheiding een ironisch randje heeft, mag het belang van Denys’ onderzoek niet worden onderschat.

Het verwijst naar de groeiende, collectieve overgevoeligheid in de Westerse wereld voor ’bijna alles’. De tendens waarbij vrijwel niemand -in een hyper sensitieve cultuur- meer iets van zijn medemens kan verdragen.

Een vergissing in het verkeer is voldoende om door schuimbekkende medeweggebruikers te worden klem gereden en uit het voertuig te worden getrokken. Niet snel afrekenen bij de kassa leidt tot handgemeen in de supermarkt.

Een standpunt vertolken over de knecht van Sinterklaas, komt je al snel op doodsbedreigingen te staan. Het onderzoek van Denys is belangrijk. Voer voor sociaal psychologen.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.