Wonderlijk eigenlijk dat het zo lang heeft geduurd, maar toch mooi dat Kamerlid Mariko Peters (GroenLinks) gisteren een initiatiefwetsontwerp presenteerde om de Wet Openbaarheid van Bestuur (WOB) fors te renoveren.

In 1980, toen de WOB van kracht werd, leek het heel eventjes een mooi instrument voor burgers (onder hen natuurlijk ook journalisten) om de overheid, mocht die weigerachtig zijn, toch gegevens uit handen te wringen. Maar al snel werd duidelijk dat de WOB zoveel uitzonderingen kent die de overheid zo creatief kan inzetten, dat maar al te vaak op zijn hoogst sprake is van schijn-openbaarheid. In heel veel gevallen heeft de overheid burgers en journalisten op ergerniswekkende wijze gedwarsboomd. Blijkbaar is er dus nogal wat dat het daglicht niet kan verdragen. Reden te meer om de mogelijkheden van de WOB flink op te rekken en de overheid te dwingen veel meer gegevens aan de burger ter beschikking te stellen - zo mogelijk zonder dat daarvoor een frustrerende en tijdrovende rechtsgang nodig is.

Nu maar eens zien hoe de andere fracties in de Tweede Kamer reageren. Van D66, dat zelf al eens een plan voor grotere openbaarheid bedacht, zou je steun voor het GroenLinks-initiatief mogen verwachten. Maar van CDA, VVD en PvdA? Het zou ze sieren als ook zij zouden meewerken aan grotere openbaarheid. Maar te vrezen valt dat deze traditionele bestuurderspartijen allerlei uitvluchten gaan bedenken om het GroenLinks-initiatief de tanden uit te trekken.

ronald frisart