Hoofddorper Jordy Onkenhout zet zich in voor kankerpatiënten

Foto United Photos/Toussaint Kluiters
Jordy Onkenhout kreeg op jonge leeftijd driemaal kanker: „Ik wil graag wat terugdoen voor het ziekenhuis.”
Bekijk Fotoserie

HOOFDDORP - Voetbal. Dat en alleen dat is waar het tot enkele jaren geleden om draaide in het leven van Jordy Onkenhout. De Hoofddorper, nu 21 jaar oud, had talent en droomde hardop van een carrière in het walhalla van de voetbalsport: Engeland. Hij werkte zelfs al driemaal een stage af bij Engelse clubs, maar tot een contract kwam het nog niet.

Door Alex Stolwijk a.stolwijk@hollandmediacombinatie.nl - 28-12-2016, 13:19 (Update 5-1-2017, 10:05)
Jordy Onkenhout zet zich in voor kankerpatiënten

(U maakt kennis met alle genomineerden op de facebookpagina Haarlemmermeerder van het Jaar)

Het leven lachte Onkenhout dus toe. Tot die ene dag. „Ik had al 1,5 jaar een bobbel in mijn nek, maar ik kon alles nog dus had ik het niet tegen mijn ouders gezegd. Alleen een vriend wist er van. Ik leefde echt voor het voetbal, dronk bijvoorbeeld nooit. Alleen maar voetbal, voetbal, voetbal. Maar na een tijdje begon het heel erg pijn te doen, dus heb ik het maar gezegd tegen mijn ouders.”

Wat volgde waren een paar bijzondere en zware dagen. De toen 18-jarige Jordy prikte op donderdag bloed, besloot de wedstrijd van zaterdag over te slaan („Ik dacht: straks kan ik even niet aanzetten en is het mijn fout als we verliezen”) en hoorde op maandag dat hij ziek was. Lymfeklierkanker. Een dag later lag hij op de operatietafel.

Droom

Onkenhout moest zijn voetbaldroom gedwongen inruilen voor een andere droom: genezing. Die kwam uiteindelijk pas zo’n drie jaar, een stamceltransplantatie, zestig chemo’s en twintig bestralingen later. Nadat de kanker de afgelopen jaren tweemaal terugkwam, hoorde hij begin december het verlossende woord. Na twee positieve scans werd hij definitief ’schoon’ verklaard.

Zijn genezing is voor Onkenhout echter geen reden zich af te keren van de ziekte. Integendeel zelfs. Juist omdat hij zo goed weet wat het betekent om ziek te zijn, zet hij zich met zijn stichting Jojo Foundation in om het leven van kankerpatiënten – en dan in het bijzonder kinderen en jongvolwassenen - wat te vergemakkelijken.

Toen hij voor het eerst van de stichting hoorde, die werd opgericht door zijn voormalig jeugdtrainer Martijn Blijleven, was Onkenhout vooral trots. „Het was een verrassing, bedoeld om mij een duwtje in de rug te geven. Ik was echt heel erg vereerd, alleen mensen als Johan Cruijff hebben tenslotte een eigen foundation.”

De stichting richtte zich allereerst op het realiseren van een nieuwe zogenaamde ’comfortkamer’ in het Spaarne Gasthuis in Hoofddorp. Daar kunnen patiënten in een huiselijke sfeer hun chemotherapie ondergaan. Belangrijk, weet Onkenhout, juist ook omdat volgens hem een positieve omgeving bijdraagt aan een snellere genezing.

Naar huis

„Ik heb ooit een keer in een andere kamer moeten liggen, en toen wilde ik meteen mijn spullen weer pakken en naar huis. Ik hou helemaal niet van ziekenhuizen, en als je dan in zo’n ziekenhuisbed ligt, met zo’n ziekenhuissfeer om je heen, dan word je daar niet vrolijk van.”

In de comfortkamer kreeg hij daarentegen veel meer het gevoel thuis te zijn. „Je weet dat er een infuus in je arm zit. Maar als ik tv wilde kijken, deed ik dat. Mijn vrienden konden langs komen en soms nam ik mijn Playstation mee. Dan had ik toch even het gevoel dat ik niet ziek was.”

Een gevoel dat hij ook anderen graag wil geven. Door middel van het geven van clinics, veilingen, giften en andere (voetbal)evenementen heeft de Jojo Foundation in minder dan een jaar tijd zo’n 10.000 euro opgehaald, ongeveer de helft van het benodigde bedrag voor een comfortkamer.

Het Spaarne Gasthuis zorgt voor de rest van de financiering, het is de bedoeling dat de kamer in het voorjaar van 2017 open gaat.

Nu het eerste doel is bereikt, wil Onkenhout zich op andere projecten gaan richten. Zo wil hij nieuwe televisies voor in de quarantainekamer van het ziekenhuis en daarnaast heeft hij het plan opgevat zieke kinderen en jongvolwassenen een leuke dag te gaan bezorgen. „Bijvoorbeeld een dagje naar Ajax.”

Wat is de reden dat Onkenhout zich zo specifiek inzet voor het ziekenhuis in Hoofddorp en het geld niet naar bijvoorbeeld KWF Kankerbestrijding overmaakt? „Ik ben hier altijd heel goed geholpen, en ik wil daarom wat terugdoen voor het ziekenhuis”, is zijn antwoord.

Het is ook de reden waarom al het werk voor de stichting vrijwillig gebeurt. „Al het geld gaat naar het goede doel.”

Inmiddels is Onkenhout weer aan het trainen bij SV Overbos en heeft hij ook zijn opleiding Sport en Bewegen aan het ROC in Amsterdam weer opgepakt.

Hij kan zich wel voorstellen dat mensen van buitenaf respect voor hem hebben. „Natuurlijk hoor ik van mensen om me heen dat het zo knap is.” Maar Onkenhout zelf is vooral bescheiden en dankbaar. „Ik heb het niet alleen gedaan. Mijn ouders, mijn zusje, opa en oma en mijn vrienden (die hun hoofd kaal schoren toen zijn haar uitviel vanwege de behandeling, red.) hebben mij altijd gesteund.”

Voor altijd

Ondanks alles voelt de Hoofddorper zich geen pechvogel. „Het is gewoon jammer dat je drie keer die ziekte krijgt, maar het is niet zo dat ik denk dat het aan mij ligt. Als ik het even zwaar had, hield ik altijd een ding in gedachten: pijn is tijdelijk, opgeven is voor altijd. Je moet dus gewoon doorgaan.”

Meer informatie over de Jojo Foundation is te vinden op de website www.jojofoundation.nl

Dit artikel is ook in de nieuwsbrief verschenen. Bent u nog niet geabonneerd op onze nieuwsbrief? Meldt u zich dan hier aan!



Reageren

Reageer op dit artikel

Draag bij aan dit artikel
Stuur een tip
Stuur een video
Stuur een afbeelding
Zoek een serieuze relatie in jouw omgeving