HAARLEMMERLIEDE - (update 2) Een 20-jarige agent in opleiding uit IJmuiden is vrijdagavond door een schietincident in een woning aan de Liedeweg om het leven gekomen. De agent was in opleiding bij het korps Amsterdam-Amstelland.

 Inwoners van Haarlemmerliede reageren vol ongeloof op de gebeurtenissen van vrijdagavond laat. Haarlemmerliede is een dorp waar iedereen iedereen kent. En waar nooit iets gebeurt. Als iemand er overlijdt, is dat meestal door ouderdom en soms na een ziekbed.

Deze zaterdag zijn de dorpelingen dan ook vol ongeloof wakker geworden, als in een ander dorp. Het dodelijke schietincident aan de door het dorp slingerende Liedeweg, waarbij kort voor middernacht een agent is omgekomen, kunnen buren moeilijk plaatsen. Niemand lijkt de jongen te kennen waar 'het gebeurde', laat staan diens gast die om het leven kwam.

De gastheer woonde ook pas een maandje of drie in het voormalige kantoortje van aannemersbedrijf Van Geldorp. Sinds dat is verplaatst naar Spaarndam, wilde eigenaar Peter van Geldorp het achterste deel van het al langer in delen verhuurde huis niet leeg laten staan aan de Liedeweg. En dus ging een neef er anti-kraak in wonen, 'een doodgoeie, rustige jongen'.

Sommige buren konden maar moeilijk in slaap komen na het gebeuren. Eerst de lichten en sirenes van die politieauto's en ambulances, op een moment dat sommigen net hun laatste kaartje legden, anderen met slaappil hun bed opzochten en weer anderen nog even achter de computer kropen. Toen de kennissen van de omgekomen agent die hun ongeloof kwijt moesten: ,,Dat nieuws gaat tegenwoordig ook zo snel via de mobieltjes en twitter.''

Een buur als Joep van Opzeeland nam direct poolshoogte, maar kwam niet ver. Het erf was meteen afgesloten, waardoor de bewoner van de achterliggende woonboot via tuinen van buren thuis moest zien te komen. Ook deze zaterdag zijn er afzetlinten, met daarachter politiebewaking.

Een buurvrouw die net aan de andere kant van het erf woont, had juist 'lekker geslapen'. Ze wist ook niet wat haar overkwam, toen buren haar 's ochtends vroeg inlichtten en agenten wilden weten of ze iets had gezien of gehoord.

Peter de Jong, de pastoor die sinds 1 november in de pastorie schuin tegenover woont, had wel 'wat lichten' zien schijnen. Maar met de verhuizing en de daarop volgende kerst nog in de benen, was hij naar bed gegaan. Deze middag bezoekt hij de mensen aan de overkant. Hij wil hun verhalen aanhoren. Ze helpen bij de verwerking van het leed. En vooral laten weten dat hij er voor ze is. Ook in de dienst, die deze week in Spaarndam wordt gehouden, wordt het gebeuren zeker aangestipt.

Hoe erg dorpelingen het ook vinden, een enkeling verzucht dat dit 'nu eenmaal overal gebeurt - blijkbaar ook in zo'n slaapdorp'. Ze begrijpen ze dat de rijksrecherche nog nader onderzoek moeten plegen, maar willen wel snel duidelijkheid. Sommigen worden nu al moe van al het gespeculeer. ,,Want hoe gaat dat? De een doet er iets bij, de ander iets af.''

Eén verzuchting klinkt al stevig: ,,Het kindvriendelijkste dorp zullen we wel niet meer worden. Die titel verdienden we niet alleen omdat kinderen hier de ruimte en de vrijheid hebben, maar ook omdat hier nooit iets gebeurde. Buiten dat sluipverkeer dan.''