Het is nog stil in de duinen als ik op de fiets ingang Heerenduinen pak. Langs de volkstuintjes, bocht door, richting het hek van de Betonweg. Zon, af en toe geplaagd door een vriendelijk wolkje. Bij het hek verse bandensporen: de boswachter is vandaag al langs geweest. Wanneer ik mijn fiets op slot zet, klinkt het vertrouwde geluid van het stalen hek. Twee wandelaars zónder stokken groeten vriendelijk terwijl ik matje en kussen uit mijn fietstassen vis. Het doet mij denken aan die Sire-spot van 'aardige mensen'.
Inderdaad: matje en kussen. Waar anderen wandelen, nordic wandelen, hardlopen, fietsen, fotograferen of gewapend met verrekijker vogels observeren, zit ik. Ik mediteer in de duinen. Gewoon, om te zitten en een keer niets te doen. Te luisteren naar mijzelf, en om de omgeving waar te nemen. Dat geeft leuke reacties van voorbijgangers op het wandelpad: sommigen houden uit respect hun mond, anderen kunnen het niet laten om te vragen of ik zit te mediteren. Weer anderen zien mij niet eens zitten.
De duinen spelen een cruciale rol in mijn leven. Als hooggevoelig persoon (HSP) zijn de duinen dan ook als een toevluchtsoord om mijn accu's weer op te laden. Ik vind er rust, ruimte en stilte. Het is dan ook niet zo verbazingwekkend dat ik als mindfulnesstrainer de duinen als 3800 ha grote 'meditatieruimte' gebruik. Gebouwen schermen je immers af van natuur. Binnen voel je geen wind meer door je haren, ruik je geen bloemen en zie je nauwelijks de wolken langs de hemel drijven. Ga naar buiten, zeg ik altijd.
Ik ben blij met een dergelijke groene oase als 'achtertuin' en 'werkruimte'. Als dank hiervoor wilde ik wat terugdoen; als tegenprestatie. Het is immers niet vanzelfsprekend dat het Nationaal Park er zo bij ligt. Natuur wordt waar nodig geholpen. Paden worden onderhouden en dankzij de inspanningen van de beheerders is er een scala aan mogelijkheden ontstaan om heerlijk te kunnen recreëren. Achter de schermen heb je soms geen idee wat er allemaal bij komt kijken.
Met eigen handen een steentje bij te dragen in het Nationaal Park dus. Soms letterlijk. Je kan mij dan ook vinden in Bezoekerscentrum De Zandwaaier als technisch vrijwilliger. Intussen ben ik ook vrijwilliger bij Natuurmonumenten. De boswachter aldaar had mij al vele keren onder die duineik in de Heerenduinen zien zitten en dacht er het zijne van. Niet zo heel gek. Mediteren wordt bevooroordeeld als 'zweverig', maar de werkelijkheid is anders. Door te zitten, stil te zijn en alleen maar waar te nemen, ervaar je de natuur intenser. Vogelaars en natuurfotografen weten dat.
Soms ervaar je de natuur té intens. Waar bij de ingangen bordjes staan waarop staat dat je afstand moet houden van de grote grazers zoals de hooglanders en de pony's, houden deze dieren zélf zich niet aan de regels. Zo is het wel eens voorgekomen dat een Konik pardoes de natte neus tegen mijn rug aanduwde: hé, wat zit daar en hoe ruikt dat? De dieren zelf heb ik al veel eerder gehoord: ze maken een typisch geluid wat afwijkt van andere omgevingsgeluiden. Meestal verkas ik echter en geef de dieren de ruimte.
Maar het kán stil zijn in de duinen. Zeker als het gesneeuwd heeft, of er dichte mist hangt. Dan hoor je het ruisen van de zee ver vóór je de jonge duinen bent ingelopen. Omgevingsgeluiden vallen dan helemaal weg. Wat overblijft is het gezang van vogels, het ruisen van de bomen en in de verte de zee. Haast onwerkelijk: stilte terwijl je weet dat het Nationaal Park is ingeklemd tussen bebouwing, snelwegen en industrie. Hekwerken rondom het park houden projectontwikkelaars buiten en de dieren binnen. Althans, de meeste dieren. Dat reeën en damherten daar anders over denken is een ander verhaal. Het gras bij de buren is nu eenmaal vaker groener. Of noem het geven en nemen: wij lopen immers in hún gebied, en tja, zij soms in het onze.
Terug naar mijn plaatsje onder de duineik. Natuur, mediteren en aandacht liggen dichter bij elkaar dan je denkt. Het is immers aandacht wat kleur geeft aan bloemen, geur aan naaldbomen, de smaak aan bramen en gezang aan vogels.
Met vriendelijke groet,
Kitty-Madison Snel
IJmuiden
Mindfulnesstrainer
